Of we nooit zijn weggeweest.

Vandaag een dagje vol met herkenningen. Allereerst de stralend blauwe lucht op de locatie waar als Marijke jonger was had willen wonen. Ver van de weg en dus ook ver van het geluid. Alleen maar natuurgeluiden om je heen.

Was alleen kort toeven daar, we moesten naar Pahora aan de andere kant van Takaka Hill.  Niet zo ver maar wel een hele hoge heuvel waar we eerder ook al overheen moesten en de bochtrijke weg omhoog en omlaag vond Marijke minder eng dan de vorige keer toen het erg regenachtig was.

Ook weer gestopt bij Hawks Lookout met een korte wandeling voor een fotomomentje. Daarna door naar de locatie. We konden vroeg inchecken dus dat wilden we doen ook om te kijken wat de kookopties waren. Is welhandig als je zelf wil koken. 

Weer een knusse stek, een huisje op een wat lijkt een gezellige familie camping op een fraaie plek en vlakbij een strand. Net eventjes te ver voor Marijke om te lopen (gaat vandaag ietsjes beter dan gisteren). Van de beheerder hoorden we dat hij morgen de pizzaoven gaat opstoken en dat we alleen voor de topping hoefden te zorgen. 

Nog even voor de lunch en boodschappen naar Takaka gereden waar we de vorige keer ook zijn geweest. En hoewel we een paar jaar verder zijn lijkt het alsof we er gisteren nog waren. Morgen wil Marijke weer terug om te shoppen.

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *