Das pech, Taranaki alweer weg

We rommelen vaker wat in onze reisschema, zo ook vandaag. het scenic reserve werd vervangen door een leuk museum in Hawera. Al eerder geweest. Maar het is zo leuk om die mini tafereeltjes te zien met van die o zo kleine met de hand gemaakte poppetjes waarvan er niet 1 het zelfde is. Heb nog staan zoeken daarna maar geen 1 “look a like” kunnen vinden.

Maar het begin… vroeg wakker… het zullen de reis kriebels wel zijn. zo vlak aan het eind begint het mij bij altijd met …. Ik wil naar huis ….. en past het wel in de koffer alles wat we gekocht hebben, het word weer proppen. Denk dat we met het gewicht wel goed zitten… maar mijn hoofd is weer druk bezig met van alles tegelijk.

Nu, deze ochtend alles weer netjes in de juiste tas, op de goede plek, het verloopt allemaal heel soepeltjes. Het gaat bijna vanzelf… Routine.

De auto ingeladen en op weg naar Hawera, 89 km verder… het eerste stukje is niet veel bijzonders. Ook Nieuw Zeeland heeft hier en daar saaie stukjes.  Maar weldra begint het bekende heuvelachtige landschap wat kenmerkend  is voor Taranaki. Maar nog steeds geen spoor te zien van deze mooie karakteristieke berg. “ we zullen het nu wel snel zien” hoorde ik regelmatig naast me. Maar het enige wat we zagen waren wolken. Een brede band met wolken. Het zal toch niet weer?.   En hoe dichter we bij Hawera kwamen bleek dus wat we al dachten de berg heeft zich weer eens omhult met wolken. Alleen de flanken waren zichtbaar, de top dus niet. Helaas, het zou de hele dag niet anders zijn.

Volgende stop. Een rhododendron tuin, de Puketi Gardens… zo ongeveer 70 km verder. Over heuvels en door dalen rijden we tussen de berg en de zee, afslaand op een zeer smalle weg langs “Little” Taranaki. Het kleine broertje van de grote. 

Ik krijg hier altijd de kriebels van, wat als  je een tegenligger tegen komt. Op zij kunnen we niet, want daar is niks, en zie de helling naar benenden. Wel vol gegroeid met bomen, struiken en varens, maar toch. Slingerend, met vele krappe bochten kruipen we over de weg die maar ongeveer 22 km lang is.

Maar de tuin komt in zicht en vinden nog een plekje voor de auto. Eerste een bakkie. Koffie en thee. Broodje hadden we al in de auto gegeten. En als verrassing word een lekker getoast brood neer gezet met ei en bacon. Lekker voor Jaap. Voor mij geen tussendoortjes meer dan eigen mee genomen brood. 

En wandeling van 35 minuten door de tuin. Met leuke vergezichten en veel rhododendrons waarvan er 1 mijn naam dracht. En was al net zo uitgebloeid als ik 🤣 en een kleinere met de naam Gwen 😁 die nog groeien moet.

Daarna met veel geslinger naar New Plymouth voor onze slaapplek. En tot onze grote verrassing. Een hele grote, met grote keuken, die wil ik ook 😁, grote woonkamer en een bed die heerlijk zal liggen. En dat voor € 64,-  inclusief ontbijt. 

Nog even naar de supermarkt voor twee dagen boodschappen. Met de prangende vraag. Wat eten we… 🤔. Soepie????

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *