Tijd gaat snel, gelukkig wel. Kan niet wachten, het borrelt en kriebelt en ook de spanning stijgt. Hier staat nu bijna alles in teken van de komende vakantie. Kleding word apart gehouden, spullen die mee moeten gaan in kratjes. Een manier om alles waar je nu op dit moment aan denkt te verzamelen voordat het in de koffer gaat. Ervaring heeft mij geleerd om niet op het laatste moment de koffer te pakken, ik ga dan dingen vergeten. Lijkt mij niet zo slim als je 75 dagen op pad gaat.
Volgende week nog even naar de kapper, daarna zelf isolatie. Willen niet ziek op reis gaan. Men zal wel denken daar kan je het ook krijgen, maar dan zijn we er al en zien we het wel. Testen bij aankomst hoeft niet meer.
Volgende week start ik met een kleine schoonmaak hier en de alles opruimen zodat het huis “schoon” is bij thuiskomst. Doe ik wel een paar weekjes over. Ijskast leeg en ontdooit. Gebeurt de laatste week. En dan ……… om 6 uur (ochtends) op 18 nov gaat het gebeuren…. Taxi komt, we gaan op pad. Ik krijg gelijk weer de kriebels….
