Blog 2022

Nog maar een paar maandjes en dan gaan we weer beginnen aan een avontuurlijke reis in het verre Nieuw Zeeland.

Een reis van bijna drie maanden in een veel  rustiger tempo waar we alle mooie dingen nog een keer gaan bekijken en ook al het moois wat we eerder vanwege tijdgebrek moesten overslaan. 

De vliegreis is al geboekt en we gaan deze keer met Singapore Airlines + Air New Zealand. Ook hebben we iets luxere Premium Economy stoelen gereserveerd. Is wel een beetje duurder dan gewone Economy maar met wat meer comfort is de vlucht van bijna 24 uur ook wat aangenamer verwachten wij

Het boeken van de vliegreis en het huren van een auto is pas het begin om onze reis te gaan plannen. De volgende stap is het bepalen van de route. Er valt in Nieuw Zeeland zoveel moois te zien dat het lastig is om een lijntje te trekken langs alle plekken die we eigenlijk allemaal zouden willen bekijken. Zelfs met 75 dagen was dat een lastige opgave.  Het is ons gelukt om het meeste van ons lijstje af te strepen  en de rest, ja de rest komt wie weet een ander keertje aan de beurt. Hoewel wij dat betwijfelen., maar ja zeg nooit nooit.  Onze route gaat kriskras over beide eilanden en zoveel mogelijk anders dan we in 2017 hebben gereden. Eerst een deel Noordeiland, dan een rondje Zuideiland en weer terug naar het Noordeiland.

Met een route in het hoofd konden wij ook aan de gang met het vastleggen van de vele accomodaties, waar wij tijdens de bijna 10.000 kilometer lange rondrit zullen overnachten.  Ruim 50 verschillende accomodaties in evenzoveel verschillende plaatsen. Heel vaak is het voor slechts 1 nachtje maar ook een groot aantal keer voor meer, en een paar keer ook dezelfde plek waar wij in 2017 hebben overnacht. 

Elke dag komt onze nieuwe Nieuw Zeeland avontuur dichterbij.  Ondertussen loopt ook niet alles zoals we vooraf bedacht hadden.  Enkele al geboekte accomodaties hebben de boeking geannuleerd en dat was dus weer zoeken naar een andere overnachtingsplek. Gelukkig wel gevonden, maar is wel lastig als je weinig ruimte hebt om van de route af te wijken.  

Ook het weer kan daarbij parten spelen. Even zag het er naar uit dat door het slechte weer veroorzaakte schade aan wegen op het zuideiland  voor ons 580 kilometer omrijden betekende om bij de volgende bestemming te komen.

Gelukkig zijn we we weer een paar weken verder en zijn de meeste wegen weer hersteld. Wel een reden om het goed in de gaten te houden. Een ander ding zijn de corona regels die zijn in Nieuw Zeeland nu nog iets strenger dan hier.  Maar als de berichten juist zijn gaat dit binnenkort wel veranderen en een stuk soepeler worden.  Hopelijk zijn voor wij vertrekken de regels al aangepast.

Tijd gaat snel, gelukkig wel. Kan niet wachten, het borrelt en kriebelt en ook de spanning stijgt. Hier staat nu bijna alles in teken van de komende vakantie. Kleding word apart gehouden, spullen die mee moeten gaan in kratjes. Een manier om alles waar je nu op dit moment aan denkt te verzamelen voordat het in de koffer gaat. Ervaring heeft mij geleerd om niet op het laatste moment de koffer te pakken, ik ga dan dingen vergeten. Lijkt mij niet zo slim als je 75 dagen op pad gaat.

Volgende week nog even naar de kapper, daarna zelf isolatie. Willen niet ziek op reis gaan. Men zal wel denken daar kan je het ook krijgen, maar dan zijn we er al en zien we het wel. Testen bij aankomst hoeft niet meer. 

Volgende week start ik met een kleine schoonmaak hier en de alles opruimen zodat het huis “schoon” is bij thuiskomst. Doe ik wel een paar weekjes over. Ijskast leeg en ontdooit. Gebeurt de laatste week. En dan ……… om 6 uur (ochtends) op 18 nov gaat het gebeuren…. Taxi komt, we gaan op pad. Ik krijg gelijk weer de kriebels…. 

Zat er net aan te denken, om de landkaart te fotograferen. Een land kaart met allemaal groene stickertjes. Stickers met een doel. Want hoe gaan we onze route bepalen, hoe gaan we rijden en nog belangrijker wat willen we zien. Met dit project waren we begin dit jaar al mee gestart. Want deze klus kost tijd, veel tijd en de nodige hoeveelheid zin. 

Het is speuren op de kaarten die wij hebben van Nieuw Zeeland en internet. Een goede bron om veel te vinden, maar zeer tijd rovend. Al deze informatie werd opgeslagen in een excel bestand. Of wat makkelijker gezegd, een lijst waar deze informatie op gezet kon woorden, met daarbij de locatie, het soort activiteit (wandeling, strand, museum etc) en de geschatte duur van de activiteit. Het is toch wel belangrijk om te weten hoe lang bijvoorbeeld een wandeling is. Het waren 241 activiteiten waarvan wij er bij de eerste keuze 210 hebben uitgekozen.   

Die 210 locaties zijn door middel van stickertjes op de landkaart geplakt met daarop het betreffende nummer. Op deze manier wisten we hoe we zouden gaan rijden en waar we meerdere nachten moesten boeken. Niet dat we ze alle 210 gaan bekijken want daar hebben we veel te weinig tijd voor. Iets voor een volgende keer? 

De route was bepaald, de overnachtingen geboekt en dan komt de final touch, de laatste loodjes. Wat gaan we daadwerkelijk bekijken, wat past er in het tijdschema wat we hebben. Dit alles werd in een schrift geschreven, na gelopen of het klopte en in het net over geschreven, want gekrast werd er. O nee deze niet, we doen die. Nee te weinig tijd en ga zo maar door. En zo kwam ons reisboek tot stand. Om dan een paar dagen geleden en tip te krijgen van bekijk dit eens. St Bathans op het zuid eiland. Mooier dan een museum over gouddelving. Dus op het laatst toch nog wat gewijzigd. Maar nu blijft het zo als het is. En we weten al bij voorbaat, dat sommige activiteiten worden overgeslagen omdat er gewoon weg te weinig tijd is in een dag.

Onze avontuurlijke reis naar Nieuw Zeeland is deze keer niet alleen via deze blog te volgen maar ook via ons Youtube kanaal: OURNEWZEALANDADVENTURE-NL.

Let op: Dit kanaal is echter niet openbaar te volgen en de door ons gemaakte filmpjes zijn alleen via een link die wij in hier in onze blog plaatsen te bekijken !

Als voorproefje hier de link naar ons eerste filmpje:

Het is zover, we zijn op schiphol. Zonder problemen door de beveiliging. Kopje thee en koffie op en op naar gate G3. Daar staat ons vliegtuig al gereed. Nog eventjes wachten en dan kunnen we instappen.

Tring, tring, tring……. Rond 24.00 uur telefoon gaat. Die van Jaap (die van mij staat uit) huisarts belt. 😨maar zijn te laat met opnemen. We schrikken… zou er iets gebeurt zijn. Hij weet dat we op vakantie zijn…. Terug bellen dan maar. Was de assistente, waarom we de griepprik nog niet gehaald hadden. Zij wist niet dat we op vakantie waren 🙃 pfffffffff. Weer terug het bed in, nog heerlijk kunnen slapen voordat een nieuwe trip begint.

Coromandel gaan we naartoe. Een ritje van ongeveer 150 km.

Aantal stops er tussen, dus lekker rustig aan. Eerst een stuk over de Motorway en dan buigen we af richting  Hunua voor een waterval. Het is droog, een klein beetje zon dus lekker een raampje open…. De auto vult zich met een heerlijke bloemengeur. Struiken langs de weg staan in bloei. Witte bloemen, ze ruiken heerlijk. Het voelt alsof we niet weg zijn geweest. Voelt vertrouwd. Het bekende Nieuw Zeelandse landschap. Het is weer genieten. Bij de waterval een korte wandeling, fotos gemaakt en genoten van het uitzicht. 

Het is lente hier. We zijn een paar weken eerder dan de vorige keer. Alles komt nu in bloei. Het zal de komende weken alleen maar mooier worden. Alhoewel ik dit nu schrijf is het noodweer hier. Zware regenbuien en donderslagen. Gelukkig zijn we al op locatie. Zeker met de weg die we reden. Maar dat komt nog.

We rijden richting Thames, bij het begin van Coromandel  Peninsula.  Om van daaruit door te rijden naar Harbour View Motel.  Het weer is aan het veranderen, het word grijs en grauw. Niet echt het weer om een lange wandeling te maken, dus we besluiten door te rijden naar Waiomu, waar we niet zijn geweest. Over Route 25 Coromandel, 1 van de mooiste route die er is. En mooi is het. Waarschijnlijk nog mooier als de zon schijnt. Vorige keer hebben wij deze route niet in zijn geheel gereden en reden de peninsula dwars over. Een gravel weg doodeng vond ik dat. Dus die nemen we niet. We pakken de weg nu in zijn geheel. Dat heb ik geweten 😰 we hadden op de nieuwe logeer plek extra bagage in de kofferbak. Mijn hart was van schrik er in gedoken. Een hele bochtige weg met haarspeldbochten waar je dan precies in die bocht grote vrachtwagens tegen komt. Een chauffeur die volgens mijn gevoel veel te hard reed,  40-60 km

Hier en daar was de rand naar de zee zo smal en hoog dat ik strak voor mij uit bleef kijken om dan weer te schrikken als je de bocht door ging. ( waren heel veel bochten) De weg is niet allen maar kommer en kwel. We hebben heerlijk geluncht met meegebrachte pizza broodjes langs de waterkant. We hebben hier en daar van het uitzicht genoten. Lekker uit gewaaid, van de temperatuur genoten, was rond de 20-21 graden. Een mooie uitzicht punten gehad.

Nu op locatie, leuke knusse kamer, met een heerlijk bed. Het hoost, herrie op het dak. De wind is aan het toenemen. Zo lekker maaltje koken. Wij gaan de deur niet meer uit. Snurk hoor ik, een rust moment. Is aan het bijkomen van een mopperende bevende dame die constant riep “Moet het nu zo hard” 🫣

Een nieuwe dag en niet zoveel kilometers naar onze volgende bestemming. Met wat buitendingetjes op het progamma was een droge dag wel voor ons nodig. Maar of dat het geval zou zijn was nog maar de vraag. De regendruppels waren duidelijk nog steeds aanwezig. Bij het uitchecken vroeg de huisbaas nog waar we naar toe gingen. Naar Whitianga. Oh dat is prima was de reactie. De weg de andere kant op naar Thames, (de enge weg van gisteren) was afgesloten vanwege het slechte weer. Gelukkig was het wel intussen droog geworden.  

Op naar de aktiviteit van vandaag. Driving Creek Railway. Een ritje door tropisch regenwoud zigzaggend de heuvel op naar een mooi uitzichtpunt genaamd de Eyefulltower. 176 mtr boven zeespiegel.  Tijd om naar de volgende bestemming te gaan. De Opera lookoutpoint loopwalk. Was volgens de ToTom maar 3,4 kilometer verder. Echter was dat niet het geval. Dat was pas het begin van de weg er naar toe. Weer een lange slingerweg en Marijke is er nog niet over uit of deze weg wel of niet enger is dan die van gisteren.  De wandeling hebben we niet helemaal gedaan veel te glad en slipperig en daardoor ook gevaarlijk om op te lopen.

Even doorgereden en een korte wandeling over een heel mooi strandje gemaakt. En weer verder gaat en opnieuw even uitgestapt bij een mooie scenic view plek, een strandje met allemaal basaltrotsen.  

Het kon niet op, de ene plek nog mooier dan de andere. Ook de zon ging steeds meer schijnen. Op naar de volgende accommodatie. Verscholen achter een garagedeur. Een heel groot appartement  we blijven hier 2 nachten slapen. Morgen wilden we weer naar Cathedral Cove, deze keer met een boottocht. Helaas gaat dat niet door, er wordt weer slecht weer verwacht. Morgen dan maar wat anders doen …