Blog 2022

Een nieuwe dag en niet zoveel kilometers naar onze volgende bestemming. Met wat buitendingetjes op het progamma was een droge dag wel voor ons nodig. Maar of dat het geval zou zijn was nog maar de vraag. De regendruppels waren duidelijk nog steeds aanwezig. Bij het uitchecken vroeg de huisbaas nog waar we naar toe gingen. Naar Whitianga. Oh dat is prima was de reactie. De weg de andere kant op naar Thames, (de enge weg van gisteren) was afgesloten vanwege het slechte weer. Gelukkig was het wel intussen droog geworden.  

Op naar de aktiviteit van vandaag. Driving Creek Railway. Een ritje door tropisch regenwoud zigzaggend de heuvel op naar een mooi uitzichtpunt genaamd de Eyefulltower. 176 mtr boven zeespiegel.  Tijd om naar de volgende bestemming te gaan. De Opera lookoutpoint loopwalk. Was volgens de ToTom maar 3,4 kilometer verder. Echter was dat niet het geval. Dat was pas het begin van de weg er naar toe. Weer een lange slingerweg en Marijke is er nog niet over uit of deze weg wel of niet enger is dan die van gisteren.  De wandeling hebben we niet helemaal gedaan veel te glad en slipperig en daardoor ook gevaarlijk om op te lopen.

Even doorgereden en een korte wandeling over een heel mooi strandje gemaakt. En weer verder gaat en opnieuw even uitgestapt bij een mooie scenic view plek, een strandje met allemaal basaltrotsen.  

Het kon niet op, de ene plek nog mooier dan de andere. Ook de zon ging steeds meer schijnen. Op naar de volgende accommodatie. Verscholen achter een garagedeur. Een heel groot appartement  we blijven hier 2 nachten slapen. Morgen wilden we weer naar Cathedral Cove, deze keer met een boottocht. Helaas gaat dat niet door, er wordt weer slecht weer verwacht. Morgen dan maar wat anders doen …

Was slecht weer voorspeld en slecht was het. Een grote blauwe zone markeerde de plek waar we logeerde. Hoe lang gaat het duren. Want deze buien radar is anders dan die ik ken in Nederland. Dus afwachten maar. De plannen die we hadden voor deze dag vielen letterlijk in het water. Dus dan maar rustig aan en afwachten of we wat konden ondernemen. 

Bleek toch het weer later in de ochtend op te knappen, de stortbuien werden minder, het miezerde met daarop weer drogere periodes er tussen. Door de wolken kwam er wat blauwe lucht te voorschijn wat alles vrolijker maakt.Een boottocht durfde we niet aan, dus schoenen aan we gaan gewoon en eind rijden, we zien het wel.

Komen we bij mooi uitzicht, strand, zon en zee dat doet het bij mij altijd goed. Schoenen uit en wandelen maar. Maar eerst door een zeer koude riviertje heen om bij het strand te kunnen komen. Jaap had natte broek. De juiste plek kiezen om over te steken helpt wel 🤪

Op naar het hete zand, waar je je voeten kan opwarmen, met recht. Zand was heet,te heet. Staan blijven was niet mogelijk. Er zijn mensen die daar een gat graven, zee water stroomt erbij en je hebt een heerlijk warm bad. Dit komt doordat een ondergrondse rivier van heet water vanuit het binnenste van de aarde naar de oppervlakte stroomt in de Stille Oceaan bij Hot Water Beach. Mooi strand. 

Daarna terug naar Whitianga voor de lunch, of eigenlijk vroege diner. Waren van plan om naar de film te gaan maar kwam wat tussen 😏 Shakespeare Cliff. Met het pontje naar de overkant, stukje aan de wandel geweest. Niet naar boven, geen zin om te klimmen vandaag. Terug op honk, en ja hoor regent weer. Hebben wij even mooi de regen misgelopen. 

Regen volop sinds we in Nieuw Zeeland zijn. Het is weer zes uur  in  de ochtend en weer een hevige stortbui. Maar of we er echt last van de regen hebben, tot nu toe niet echt. Mazzel is ons op dat punt goed gezind. Mooi weer, even inkopen bij supermarkt gedaan, komen buiten straat is nat.  Wandeling naar haventje, terug in appartement begint het te hozen. Fraai treinritje gemaakt stappen in de auto, deur dicht en een enorme stortbui daarna weer zonnig weer. Om wat regen vroeg in de ochtend maken wij dus niet druk. En inderdaad was het een behoorlijk zonnig dagje vandaag.   

Op naar onze volgende stek voor een nachtje, The Nunnery in Te Aroha. Via een paar hele mooie plekjes en een Waterval naar de Karangahake Gorge voor een wandeling. 

We zijn daar in 2017 ook geweest en hebben nu een andere route gelopen met een heel lange voormalige donkere spoorwegtunnel. Daar was Marijke niet zo blij mee maar ze is er toch in een sneltreinvaart doorheen gelopen. 

En verder weer verder naar de eindbestemming van vandaag

Het vliegtuig rijd, daar gaan we op naar een nieuw avontuur. Kijk ik uit naar deze vliegtuig reizen kan ik zeggen niet echt, het is een zeer lange zit. Bijna 13 uur van Amsterdam naar Singapore, de langste. Die naar Auckland is bijna 9 uur. Nu kijk ik niet op een minuutje korter of langer want veel korter zal de reis niet voelen. We hebben premium economy geboekt op beide vluchten, meer been ruimte, bredere stoel en de stoel kan meer naar achteren. Wat ons zeer goed beviel. Alleen de ruimte tussen de stoelen voelde klein bij onze eerste vlucht. Eten was prima, service was perfect. Als je per ongeluk het lampje aantikte boven je hoofd 🫣 stonden ze al naast je. Wat mij per ongeluk 2 x overkwam. De derde keer vroeg ik om iets te snacken bij de film. Ja films waren er genoeg, goede keuze en we hebben beide eigenlijk de hele  weg film zitten/liggen kijken. Af en toe even kijken hoe lang het duurde voordat we in Singapore zijn. Langzaam tikte de tijd weg. Ja en dan Changi Airport. Kan ik 1 ding zeggen. Het is GROOT. Schiphol past er zeker 10 keer in.  We kwamen aan op terminal 3 en we moesten naar 1. De bewijzering was prima, alles was goed aangegeven en met af en toe een stop, Jaap wilde een foto maken, regelmatig 😀 waren we snel bij onze overnachting plek. Te vroeg maar eerder inchecken was geen probleem, en daar een bed…. O wat lag dat lekker. Slapen in een vliegtuig lukt mij echt niet, Jaap gaat het beter af.  Daarna eten en wij weer op weg naar terminal drie voor onze volgende vlucht. Je kijkt echt je ogen uit op Changi Airport. Vlindertuin, winkel na winkel na winkel, de een wat mooier dan de andere. We hebben niet alles kunnen zien op de luchthaven. Probleem. Tijdgebrek. Een lekkere lange wandeling. Nog even wat gesnackt en op naar gate 10. De volgende vlucht met Air New Zealand Boeing 787-9. En de stoelen, wauw…..wat een ruimte. En de service nog beter dan de vorige…. Het eten beter dan de vorige. Bij wijze van spreken kijken we uit naar de terug vlucht 😨

Onderweg nog een heerlijk gesprek gehad met de bemanning. Wat onze ervaring is met de de Kiwis was ook duidelijk merkbaar in het vliegtuig. Dit zijn de aller vriendelijkste mensen, die je niet kent, die wij maar tegen gekomen zijn. 

Zondagochtend 20 november. Een heel stuk vroeger dan gepland zijn we geland in Auckland, daar hadden ze niet op gerekend op het vliegveld waar alle gates nog bezet waren. We moesten daardoor een half uurtje wachten voor een plekje vrij kwam en we konden uitstappen. Redelijk vlot door de douane, bagage opgepikt en daarna de laatste hobbel: de biosecurity controle. Geen problemen en we mochten zowaar Nieuw Zeeland binnen. 

Nu alleen nog onze auto oppikken. Ditmaal geen  Nissan Tiida  maar een Toyota Corolla wel ook weer een witte auto. Eerst nog even wat boodschapjes gedaan en op naar onze eerste verblijf In Auckland.

Tudor Court Motor Lodge was voor onze TomTom geen probleem om te vinden. Uit en herpakken van de bagage was nog wel een klusje omdat de kofferbak toch wat kleiner is dan verwacht.  Heerlijk gegeten bij een Malaysian restaurant vlakbij.

Wat weer betreft kan het wat beter tussen de buitjes door regent het. Gelukkig temperatuur is goed en af en toe het zonnetje.

Minpuntje is dat de WiFi hier wat minder is en uploaden van foto’s wat moeizaam gaat. 

Morgen gaan we met de trein naar de City.

Drentelend door onze appartementje in Taupo met uitzicht op het meer ben ik bezig aan een heerlijk pasta salade. Eenvoudig maaltje met overheerlijke knapperige bacon uit de magnetron….. makkelijker kan het niet.

Maar vandaag een ritje  gehad van Te Aroha naar Taupo langs het Sanctuary Mountain Mangatautari.  Een reservaat voor vogels waaronder de kiwi. Er zijn veel uitheemse roofdieren zoals de possum, hermelijn en ratten die het hebben voorzien op deze vogels en hun eieren. Die kunnen hier echter niet bij komen. Rondom de berg is een 47 kilometer lang hekwerk geplaatst, Mooi park, veel informatie gekregen van onze gids. We hebben genoten, veel namen gehoord in de native taal, Maori, maar alweer vergeten 😬 Helaas weinig vogels gezien, wel gehoord.

Op weg daar naar toe hoorde we ook een authentieke Nieuw Zeelandse Pieppiep vogel te herkennen aan de zang: Pieppiep 🙃😂🤣🤣

Een leuke rit was het weer, door heuvels en mooi vergezichten. 

In Taupo, lekker druk. Is een fietstour weekend georganiseerd. Dat treffen we weer. Morgen als eerste naar Taupo DeBretts Hot Springs. Daarna even een scenic tourtje. We blijven hier 2 nachten. 

Het moest er deze vakantie van komen, een thermal spa bezoeken. DeBretts Hot Springs. Vanochtend zonnetje schijnt, om half negen ging het open en wij waren de eerste. Badwater 46,5 graden 😄langzaam tree voor tree erin lzakken. Geweldig, heerlijk, wil ik thuis ook. Graag achter in de tuin. Ze hadden verschillende baden, met bubbels en zonder, groen bad ( hoofd mag niet onder water) en blauw bad. Allemaal even lekker. We hebben er anderhalf uur vertoeft, en kwamen en brandschoon en relaxed uit. 

Op naar de volgende attractie, wie van de drie? doen we het eerst, wat rijd het makkelijkst. Na even de kaart bestudeerd te hebben word het Orakei Korako Cave and Thermal Park. Een ritje van 41 km door een heel groen landschap. Het park ligt aan de overkant van Waikato rivier en is alleen per bootje bereikbaar. Leuk, mooi, het zonnetje schijnt het kan niet op. En bovendien een lekkere wandeling van ongeveer anderhalf uur. Het ruikt naar zwavel en ziet er mooi uit. Alleen vermoeiend. Heel veel trappetjes, of liever gezegd bijna de hele route trappetjes. We zijn het (nog) niet gewend al die hellingen dus de beenspieren hebben het zwaar. Maar hadden het niet willen missen.

Tweede van de dag werd Huka Falls. Huka Falls, wat een water. 200.000 liter per seconde 😱 gaat er met veel geweld en een bulderend geluid door een kloof. Het water neemt onderweg naar beneden veel zuurstof mee waardoor het blauw wit schuimend water word. Eerst naar het lookoutpunt met Een wandeling van 15 min naar beneden en dan weer 15 min omhoog. De beentjes worden weer wat moeier

Tenslotte nog naar de Craters of the Moon. Ook een thermal park waar je het op allerlei plekken uit de grond ziet stomen. Geen trappetjes maar met heerlijke platte wandelpaden. Helaas niet helemaal droog en soms in hoosbuien, paraplu omhoog en we lopen weer droog. 😀

Op weg terug even doorgereden naar de FishBox voor de beste Fish and Chips van Taupo (volgens internet). Een grote portie gebakken Snappervis en een hele berg patat. De vis had weinig smaak maar de frietjes waren lekker En ons buikje was vol.

Nu was er nog een mogelijkheid om nog een keer naar de thermal Spa te gaan. ( we hadden een dagpas) maar het regent hier nu volop. Dus lekker languit op bed is ook fijn. 

Dat niet alles gaat zoals je het van te voren heb bedacht na een weekje vertoeven in het prachtige Nieuw Zeeland weten we dat ondertussen nu wel.

Zo ook vandaag konden weer enkele “highlights” die op het programma stonden doorgestreept worden. Geen Lagoon wandeling, die was alleen met een 4WD auto bereikbaar  en dus niet met onze gewone Toyota. Ook de natural bridge die daarna bedacht was was niet bereikbaar. 

Maar het ene niet kunnen doen of zien heeft als voordeel dat je het andere weer wel kan. Vandaag een redelijk lange rit door een fantastisch mooi landschap van Taupo naar Otohoranga gereden. 

Onderweg hadden we tijd om even te stoppen voor een bezoekje aan de Piripiri Caves. Was weer een wandeling door native forrest  met heel veel trappetjes, we raken er aan gewend. Dan hoor je ineens: “Daar ga ik niet in” en zie je een groot zwart gat de berg in en daarin ook weer veel trappetjes naar beneden. Ben bovenin wel even wezen kijken maar de afdaling naar beneden het donkere in was een big nono. 

Volgende stop even verderop was een waterval.  De Marakopa Falls een heel imposante waterval omgeven door tropisch regenwoud.

Daarna tijd om naar onze overnachtingsplek te gaan.  

En wauw wat een uitzicht vanuit onze knusse en sfeervol ingerichte kamer. 

Het verblijf van afgelopen nacht op de Waitomo Orchard Estate was perfect, heerlijk geslapen, prima douche. En weer verder richting New Plymouth met een paar tussenstops. De eerste was de Three Sisters, een must do plek zoals het omschreven word op internet. Alleen te bezoeken bij laag water. De route erna toe was fantastisch, wat weer een mooi beeld gaf tijdens de rit.

Eerst vanaf veraf, hoog gefotografeerd. Leverde weer mooie plaatjes op en een leuke korte wandeling door een weiland naar de rand van de klif voor het perfecte plaatje.

Dan  klein stukje rijden naar de parkeerplaats om het strand op te gaan. Strand was begaanbaar alleen wat glibberig door de modder maar verderop was het beter werd ons verteld. Leuke wandeling over zwart strand.

Leuke fotos weer maar toen viel me wat op. Het water was nog niet op zijn hoogtepunt geweest dus het moest nog hoog water worden. Dus even doorlopen terug. Echter… helaas het smalle stukke strand was verdwenen we zagen alleen een steile rotswand. Wachten was geen optie. Dus schoenen en sokken uit. Jaap rolde zijn broekspijpen op ik trok mijn broek uit. Dus voor mij geen natte broekspijpen 🤪 glibberig, glad, uitkijken dus.

Bijna onderuit gegaan en niet alleen ik. Hoorde een kreet achter mij maar gelukkig voor Jaap alleen natte broekspijpen. Was niet heel lang stuk maar best wel eng.

Gelukkig weer grond onder onze voeten alleen erg modderig en glibberig. Weer uitkijken, modder glipt tussen je tenen door, een raar gevoel, smerig maar voldaan dat we het toch maar even gedaan hadden. Wij hebben de fotos van de Tree Sisters. 

Volgende stop. Damper Falls, gravel weg van 27 km. Hebben we dus overgeslagen. Te veel tijd verspild 😛 bij de vorige stop. Dus door naar New Plymouth, naar onze logeeradres voor 1 nacht. Blijkt een huis te zijn tegen Mount Taranaki aan. We hebben de berg nog niet gezien vanwege de laag hangende bewolking, misschien mogen meer geluk. De was is al gedaan, stond eigenlijk voor morgen op het programma. Maar nu meer tijd over voor morgen.

Op de logeeradres nog een andere loge. Mark uit Duitsland. Samen gekookt. We zouden beide pasta maken. Gezellig zitten kletsen. Weer een perfecte dag. 

Gisteravond in de verte nog een beetje zicht op zee vandaag begon de dag anders.  Wolken en nog eens wolken.  We hebben geen haast om te vertrekken en eerst nog ontbijten, gezamenlijk met een andere gast. Marc uit Duitsland waar we gisteravond ook gezellig mee hebben zitten kletsen. Hij is bezig met een nog langere reis door Nieuw Zeeland. 

Eerste stop van vandaag was het Ratapihipihi Park voor een wandeling door de bosrijke omgeving. Een dame op de parkeerplek gaf ons wat advies over de route. De lange ….. “with big steps” of de korte, ook met big steps. We hebben de korte gekozen en inderdaad heel veel trappetjes naar beneden en dus later weer omhoog. Maar wel een heel mooie wandeling.  

We zijn daarna verder gereden naar het Pukekura Park In New Plymouth waar binnenkort het Festival of Light is met in de avonduren een mooi uitgelicht park. Wij waren er overdag dus geen lichtjes te zien. Ook weer een hele mooie wandeling met deze keer wat minder trappetjes en een waterval die met een knopje bedient kan worden. Bij het theehuis hebben we voor de eerste keer deze reis een overheerlijk Hokey Pokey ijsje kunnen scoren.

En op naar ons volgend verblijf op een Holidaypark in Stratford Taranaki. Hier waren wij ook al in 2017 geweest en we hadden daar nu hetzelfde huisje. 

En wat ook het zelfde was is dat we de hele dag Mount Taranaki niet echt hebben kunnen zien terwijl we de hele dag aan de voet van deze op Mount Fuji lijkende vulkaan vertoefden. Maar wie weet schijnt morgen het zonnetje 🙂