Blog 2025

Is het de rit wel waard?

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

Dat vroeg Marijke zich af toe we op een lange stoffige onverharde weg reden naar eigenlijk de enige bezienswaardigheid van vandaag.

Vandaag staat de was doen op het programma en we wilden daarom zo vroeg mogelijk bij onze volgende overnachtingsplek aankomen.

Hell’s Gate dat als eerste op het te zien lijstje stond hebben we overgeslagen. Dit thermal park met modderbaden ging pas om 10 uur open en dat zou ons schema van vandaag helemaal in de war gooien.

Het volgende was Tarawere Falls  dat een mooie waterval zou zijn.

Via een paar scenic view plekjes verderop langs het meer waar we de afgelopen twee nachten verbleven was het eerst een ritje naar Kawerau waar je bij de plaatselijke VVV een kaartje kon kopen om deze waterval te mogen bezoeken.

Kost slechts 10 dollar maar daar willen ze wel bijna alles van je weten. Het gaat niet om een kaartje maar om een vergunning om over de privé weg van een bosbouwbedrijf te mogen rijden. Naar wij later vernomen is dit vooral nodig omdat je normaal gesproken  niet verzekerd bent als je in Nieuw Zeeland over privé wegen rijd zonder de nodige toestemming. Maar ja dat hoorden we pas toen we terug kwamen van die lange stoffige onverharde weg waar ik mee begonnen ben.

En met lang bedoel ik ook lang er leek geen einde aan te  komen en wij telkens na een kilometer of 6 weer van onze vrouwelijke TomTom stem te horen kregen “keer om” we nog steeds recht door moesten rijden.

En ondertussen was het helemaal alleen in niemandsland. De eerste andere auto kwamen we pas tegen op de parkeerplek in de buurt van de waterval. 

We waren weer vroeg vertrokken en dat heeft ons weer beloond met een wandeling van alleen ons tweetjes door het indrukkendwekkend mooie bos ter plaatse. 

De waterval was niet ver van de parkeerplek een klein kwartiertje lopen. Maar wat was dit een mooie waterval, een van de mooiste, zoniet de mooiste die we tot nu toe in Nieuw Zeeland hebben gezien.

En ja het was dus de rit wel waard.

Helaas konden we daar niet helemaal in alle rust van genieten als snel kwamen er andere bezoekers bij.

Op de terugweg over de lange stoffige weg kwamen  welgeteld 8 auto’s ons tegemoet rijden voordat  we weer terug in Kawerau waren.

Daarna op naar Whakatane voor wederom 2 overnachtingen.  En morgen staat de tour naar Whale Island op het programma die naar het er nu naar uitziet gewoon door gaat en niet zoals in januari 2023 vanwege slecht weer wordt afgeblazen.

Het is heel zonnig vandaag  en datzelfde wordt voor morgen voorspeld.  

Is het de rit wel waard? Meer lezen »

Moutohorā Island Sanctuary

1 Reactie / Blog 2025 /

Rustig wakker worden en dan naar buiten kijken en alleen maar blauwe lucht zien. Dat is wat we vandaag wilden. Want er is een dagtrip gepland, wat in onze vorige reis werd afgelast door het slechte weer. Goed gepakt gingen we naar Strand in Whakatane waar eerst er controle volgde of er niets vreemd in de tassen zat en onder je schoenen, die gedesinfecteerd werden in een bad met iets erin. Dit doen ze alleen maar om het eco systeem op het eiland te bewaren. 

Want wat leeft daar. Vogels diverse soorten, inheemse planten, gekko en een prehistorische hagedis soort. Naam ben ik vergeten. Verder geen roofdieren waardoor de vogels kunnen leven daar zoals het heel vroeger ook kon.

 

 

Tot onze verrassing was onze groep niet groter dan 7 personen. Een zeer kleine groep als je hoort dat het er morgen 35 zijn. 

Een toch van 15 minuten volgde op een boot, op naar  Moutohorā Island Sanctuary. Een heerlijke tocht met de wind in je haar en de nevel die je voelde van de opspattende golven. Alleen dat al was geweldig. Aanmeren kan daar niet. Dus schoenen uit, trapje van de boot af, een wadend door het water naar het strand. En wat hoor je daar, alleen maar vogels.

Een goede gids wist ons veel te vertellen, liet ons veel zien. Met een steile klim naar boven met een fantastisch uitzicht. Daarna naar het strand waar je een poos tijd voor je zelf had.

Ook nog een kleine geothermal stuk, tenslotte stonden we op een vulkaan, die gelukkig al een hele tijd geen vulkanische activiteiten vertoonde. Mede daardoor was er een stuk waar je echt hete voeten kreeg doordat het opgewarmde water onder het strand doorliep. 

Zelfs jaap heeft daar nog gezwommen. ( kaartje van mijn fototoestel zat niet goed, dus helaas geen foto) .

De boot kwam weer naar de wal, waar we op de zelfde manier aan boort gingen zoals we er af waren gekomen. Wat volgde was een toch langs het eiland naar een zeehonden kolonie. Wat de gids zei, kijk uit naar een rots die beweegt!. Ze waren bijna niet te zien. 

 

Alles bij elkaar duurde het vier uur. Een heerlijke rustige dag vol zonneschijn. 

Aan wal aldaar nog koffie en thee gedronken en een wandeling gemaakt langs de kade waar zoals het daar gebruikelijk is de plaatselijke bevolking, in die geval de Māoris, van de zomer genieten door daar te zwemmen, en te koken. Toen we langs liepen raak je al gauw aan de praat. We kregen een warme maiskolf aangeboden, zo vers en heerlijk zoet. Vis konden we ook krijgen hebben we voor bedankt. 

Al met al een hele geslaagde dag….. morgen een mooie tocht van 274 km met in de koelbox een klaar gemaakte noedelgerecht. Waar we overnachten zijn  geen winkels en restaurants. 

Moutohorā Island Sanctuary Meer lezen »

Een verrasing

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

We hebben niet zoveel ingepland op een dag, dus valt er niet zo heel veel te vertellen. De verhaaltjes zijn wat korter echter de rit van vandaag dus niet. Een rit van 274 km zo ongeveer 4 uur rijden staat er op het programma. Maar wat begint met een rustige dag eindigt met wat kabaal. 

Zo rond half tien in de auto gestapt nadat ik het puppie van de accomodatie eigenaar hebt geknuffeld. Hondje van 6 maanden oud en zo licht als een veertje 🥰

Eerst naar de pharmacy,  bisolvon gehaald, Jaap heeft een nare hoest en zit een beetje vast. Hier in Nieuw Zeeland is bijna alles verkrijgbaar wat je in Nederland ook kan kopen wat betreft medicinaal dan.

Gelijk daarna onze weg vervolgd naar Opitiki waar we in 2022/2023 een leuk contact hadden bij de eigenaresse van een koffie tentje, en zo waar het bestaat nog. Dus daar onze dagelijkse koffie en thee gescoord. 

Dan op weg. Naar wat wij vinden een mooie route, een lange met mooie vergezichten en af en toe een stop. Rustig aan op een weg met heel veel bochten, bergen en dalen. Richting te Araroa waar de Te Waha O Rerekohu boom staat. Meer dan 600 honderd jaar oud en de grootste Puhutukawa van Nieuw Zeeland. Zo groot dat het niet meer op een foto past. ( tenzij je heel ver weg staat) 

Dat was het eigenlijk voor vandaag op een mooi wit kerkje na. Wat ik al zei er stond niet zoveel op de planning.

 

 

Maar …. We hadden een hotel geboekt in Te Puia Spring, een hotel uit het jaar 1918. Wat wij hierover vonden op het internet dat dit hotel basic is, de grandeur van vroeger (als het er al was) is nu echt verloren. Onze kamer heeft een oud bed die niet zo heel lekker ligt. Een klein tafeltje met 1 stoel? Bed voor twee personen? Waar mag de andere gaan zitten 😂Je kan er niet koken, er is geen restaurant meer aanwezig en in het plaatstje is er eigenlijk ook niks te krijgen. Dus zelf gisteren voor een maaltijd gezorgd. De bar van het hotel is er ook niet meer, zo stond het tenminste op het internet. Maar wat blijkt nu. De bar is weer open en onze kamer zit er pal boven. Geen geluidisolatie dus we kunnen volop mee genieten. Hopelijk zijn onze oordoppen zo goed als wij altijd beweren 🤣

We zijn verwend hoor ik net, op de vorige locatie. Hoop dat de volgende weer wat beter is. O ja de douche. Die sla ik ook maar even over….. 

Een verrasing Meer lezen »

Dag tien, nog maar negenenveertig te gaan

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

Als eerste kan ik mede delen dat onze beweringen over de oordoppen die wij gebruiken waar zijn. Ondanks de harde muziek, het schreeuwen van de ( dronken) mensen aldaar en het slaan van deuren heb ik niks meer gehoord. En een herrie was het. Tot mijn opluchting kon ik gaan slapen wanneer ik wilde. Door de slechte staat van het bed liggen we op het dekbed om het slechte matras wat op te kunnen vangen, met daarop het laken en een deken. Niet wetende dat het snachts steenkoud word in de kamer. En dan komt het er nog bij zodra een van ons zich om draait de ander schommelt in het bed 😂 al met al we hebben niet zo best geslapen.

Maar het werd vanzelf ochtend, in een steen koude kamer 🥶blij dat de zon ging schijnen en het buiten warmer was dan binnen.. alles weer in de auto en we konden weer op pad.

 

Eerst Tokomaru Bay voor de oude scheepswerf. Een schilderachtige plek om te zien. Even lekker uitwaaien daar en genieten van het uitzicht.

Dan rustig verder naar Tolago Bay, ook voor de pier die nu deels toegangkelijk is. Een rit van  36 km. Een pracht van een rit. Wat is het hier toch mooi. Onderweg zagen we wel de schade die in 2023 door cycloon Gabriel was aangericht. Zelf een hele brug was weggeslagen. Daar ligt nu een eenbaans ponton brug. Zal wel even duren voordat alles hersteld is.

Maar goed we zijn in Tolago Bay voor de “Warf” en de wandeling naar Cooks Cave. Een wandeling van 5.8 km totaal. Tja en dan nemen we de beslissing om het niet te lopen. We zijn er nu drie keer geweest en alle drie de keren is het er niet van gekomen. 2017 tijd gebrek. 2023 te slecht weer en nu…. Te moe.

 

Door na de volgende stop. Te Tapuwae o Remgokake Marine Reserve. Wauw … en nog een wauw… wat een mooie stek. Een strand waar ik graag een lange poos zou willen verblijven. Het werd hoogwater, er blijft dan geen strand over. Dus besloten morgen als het goed weer is hier naar toe te gaan.

We zijn nu in Gisborne, weer een zeer goed en ruim appartement met bubbelbad. Al in de auto besloten dat we morgen een rustdag houden. 

Even niets, op het strand na dan, misschien even de stad in, we kijken wel. Er zijn geen plannen. Maar morgen wel eieren met bacon!!!! Met toast brood.

We hebben nu de tijd ervoor.

Dag tien, nog maar negenenveertig te gaan Meer lezen »

Hé een Pinguin

2 reacties / Blog 2025 /

Vandaag een rustig dagje volgens planning.  In de ochtend even een stukje teruggereden naar het mooie strand van gisteren.   Nu was het laag water en we konden een stuk verder over het strand lopen.  Weer helemaal eenzaam met ons tweetjes. Wel was het wat meer bewolkt dan gisteren maar gelukkig droog. 

Het zat mee deze keer want wat kwamen  we daar tegen:  een eveneens eenzame pinguïn die rustig op ons stond te wachten.  Wel een beetje afstand gehouden natuurlijk. 

Nog eventjes verder gelopen over het strand  er zou om de hoek een grote zeehond zitten hadden we gisteren gehoord maar helaas deze had de benen genomen.

 

Via de Woolworth  supermarkt weer terug naar het motel voor een zelfgemaakte lunch. Begin van de middag naar een ander natuurgebied gereden. Te Wherowhero Lagoon , ook weer een ontzettend mooie plek waar we ijdens onze vorige reis ook waren geweest. De koeien in de wei herkenden ons nog, fantastisch toch .

 

Terug weer naar het motel want Marijke wilde nog een wasje doen. En de dag afgesloten met een  dairy free maaltijd bij een drukbezocht restaurant.

Morgen weer een korte rit naar onze volgende overnachtingsplaats.

Hé een Pinguin Meer lezen »

Een miezerig dagje

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

We waren heel wat van plan vandaag, zo stond het tenminste in onze reisgids. Maar na gisteren, door nog even goed te checken op het internet viel de verste, een waterval, af. Men adviseerde een 4w drive. Ha en die hebben we niet.

Dus we konden van ochtend lekker rustig aan doen, hebben we ook gedaan. Nog even wat boodschappen gedaan, want als we het herrinerde van de vorige keer was alles dicht in Waiora, onze overnachting plaats. 

 

De eerste stop Gentle Annie Lookout. En prompt daar reden we zo voorbij. Oke kan gebeuren, dan de volgende, Donerralle park, was niet bereikbaar maar we wilde de brug die geen brug meer was zien. Tja, en dan het weggetje, heel smal, was een lange. Doen we niet. We hadden onder tussen gemerkt hoe beschadigd de weg was in de regio na cycloon Gabrielle. Dus we namen het risico niet. 

 

Volgende. Hackfalls Arboretum… over een smalle zandpad, over bergen en dalen ( lees tussen haakjes, heuvels en dalen ) bereikte we een carpark…. Oke was niet te zien of daar ook daadwerkelijk veel bezoekers waren. Maar het was toch wel leuk. Een kleine opgezet bomenpark door een enthousiasteling waar de hobby een beetje uit de hand gelopen was. Dit alles hoorde we van een Nederlander die nu al 20 jaar in nieuw zeeland woonde. Wil ook niet meer terug. 

Op dit kleine park waren we nog verdwaald ook, hoe is dit mogelijk, met over al smalle paadjes, omgeven door uitwerpselen van de schapen, 🤮, schoenen zaten er vol mee 🤣, toch weer de uitgang gevonden met hulp van de schapen die voor ons uit liepen. 

Te Reinga Falls, door die te bereiken,moet je een brug over, een noodbrug wel te verstaan. De eerdere brug was 2 jaar geleden weggeslagen door de cycloon. Van de nederlander hoorden we dat er in deze streek 20 bruggen waren vernield.

Dan zijn we nu beland in Waoria. Daar een bakkie gedaan bij de plaatselijke, tja hoe zal ik het noemen, een van alles en nog wat winkel met broodjes etc en een wasserij 🤪

De accomodatie… lekker oud bollig, lijkt op een vakantie parkje uit de jaren 60-70. De inrichting dus ook. Met de daarbij behorende vliegen. Het meppen ben ik onder tussen verleerd.

Een miezerig dagje Meer lezen »

Naar Taupo

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

We zien blauwe lucht in de verte. Na een grijsgrauwe dag in Waiora gaan we het zonnetje in Taupo tegemoet.

Een rit van 241 kilometer over SH2 de Pacific Coast Highway langs de kust tot aan de afslag richting Taupo waar de SH5 de Thermal Explorer Highway begint.

Maar om daar te komen, de weg is weer in een fantastisch mooie omgeving. Ook nu  verschillende plekken waar aan de weg gewerkt wordt om recent en wat langer geleden door de natuur toegebrachte schade te herstellen.

En net als je een omgekeerd gestrande auto tegenkomt is het batterij leeg en de reserve accu niet bij hand.

Onderweg natuurlijk bij een paar spots gestopt een mooi uitzicht, een fraaie viaduct en en een mooi zwart strand om maar een paar te noemen.

De rit was lang en onderweg was het uitkijken naar een Cafe voor een koffie/thee stop. Groot bord langs de weg maar toen we het terrein opreden bleek het gesloten te zijn.

Gelukkig konden we ter plekke wel ons broodje eten.

Daarna verder naar onze overnachtingsplek in Taupo. Een motelkamer met een mineral hotpool maar of we die gaan gebruiken weten we nog niet, ziet er een beetje oudbollig uit maar dat heeft ook zo zijn sharme.

Na wat spullen uitgepakt zijn we naar Craters of the Moon gereden een een thermal park waar op verschillende plekken stoom uit de grond omhoog komt.

Nog even wat boodschappen gedaan en terug naar de accommodatie waar we twee nachtjes blijven.

Naar Taupo Meer lezen »

Een dag als dit …..

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

Ja die willen we meer. Zon aan een heldere hemel, een zacht briesje en 25-27 graden.

Dit soort weer is ideaal om in een hot pool te vertoeven.  Wairakei Terraces toegang vanaf 14 jaar. Perfect. Ze hebben daar geothermal mineraal baden van 33, 35,37 en 40 graden. Daar we alle twee lopen te kuchen en te snotteren was dit misschien wel goed om het te doen. We hebben daar ruim 3 uur vertoeft, gezellig weer gebabbeld met de “locals”. Prima begin van de dag.

Geen foto’s maar wel een filmpje op YouTube gevonden:

En dan wat doen we smiddags. Eerst maar broodjes het op de accomodatie, dan even gewandeld bij Lake Taupo. O ja nog bij een Scenic Lookout geweest na de hot pool.

 Heel helder weer we zagen de bergen liggen waar we morgen naar toe gaan. Lake Taupo, heel helder water. Een caldera, een van de grootste. Mooi om te zien.

Dan weer de dagelijkse boodschappen. Gelijk voor morgen ook gehaald. Vanavond broodje hamburger, daar heb ik zo een trek in. Morgen steak, met ui, champignons en sla.

Morgen staat er een wandeling op het programma van 6 km. Vorige keer hebben we deze ook gelopen in 4 uur tijd. Ben benieuwd hoe lang we er nu over doen. We zijn niet zo erg fit nu.

Een dag als dit ….. Meer lezen »

Ups and Downs..

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

Bij het openen van de gordijnen zag ik buiten, grauw en grijs. Een stuk minder dan gisteren en zo voel ik me ook..

In de reisgids staat voor vandaag Gollems pool en Taranaki Fall Track. Een loopje van 6 km. Als wij die zouden lopen vandaag konden we makkelijk de weg terug vinden als we zouden verdwalen. Dan hoeven we alleen een spoor van tissues te volgen. En dat gaan we dus niet doen. En in 2023 hebben we dit ook al gelopen, maar leek me leuk om het nogmaals te doen.

We gooien de boel om. In plaats van de korte route nemen we de lange toeristische route. En ik zit letterlijk met de tissue doos op schoot. Hastoe…. Eerst de Terrace walk waar we gisteren zo heerlijk vertoeft hadden. Ze hebben daar niet alleen heet water baden maar ook een leuke wandeling langs de geothermal hotspots. Dan staat Kinloch beach in het boekje. Het lijkt net op het Nederlandse Bloemendaal maar dan nog mooier. 

Rustig zoevend over een leuk landweggetje gaan we verder naar de highway met zijn mooie glooiende heuvels, een leuke picknick plaats voor de lunch met op de koop toe mooi uitzicht. 

Dan links af richting Tokanuu.. en dan 😱. Een hoop kabaal bij het rechter achterwiel. Wat een herrie. We schrikken ons rot. Stoppen de auto, en gaan kijken en zoeken. We kunnen niets vinden. We zóuden door rijden naar Gollems pool maar besloten dan toch maar gelijk naar de accomodatie te gaan, dat was nog maar vijftien kilometer. Dus op hoop van zegen 🫣

Na denk ik een paar honderd meter, geluid word minder en verdwijnt, en diepe zucht gaat door de auto. Dus nu gaan we wel naar Gollems pool. Ongeveer nog 43 km verder.

Leuke korte wandeling, met trappetjes naar beneden, dat was goed te goed te doen. Leuke waterval, mooi uitzicht. Terug naar boven was moeizamer, blij dat we niet de Taranaki fall gedaan hebben, denk niet genoeg dat ik genoeg had aan de tissue pakjes. 🤪

Even door gereden naar Chateau Tongariro, een pracht van een gebouw waar een hotel gevestigd was, ja was. 2 jaar geleden werd het hotel gekeurd of deze wel aardbeving bestendig was. Dit bleek dus van niet. Het is te duur om dit te verwezenlijken. Dus werd het hotel gesloten. Jammer het is een pracht van een gebouw.

Dan terug naar Tokaanu voor de accomodatie, een leuke stek, even een leuk plekje om te verblijven. Al met al een leuke en vooral zonnige dag, hetggrijze hadden we achter ons gelaten.

Ups and Downs.. Meer lezen »

Ohakune Mountain Road 

Laat een reactie achter / Blog 2025 /

Ups en Downs was de titel van ons berichtje van gisteren. Maar deze titel is meer van toepassing op de dag van vandaag. Up en omhoog zelfs heel hoog is wat we vandaag gedaan hebben en omhoog betekend natuurlijk ook weer omlaag gaan.

Weer een grauwe en koude start van de dag met een rit van  100+ kilometers  naar onze eerste stop. Richting Ohakune waar we ook al eerder geweest zijn. De Ohakune Mountain Road van ons hoofddoel van vandaag. Met eerst een zeer korte, maar mooie wandeling naar de Mangawhero Falls,  ook een Gollum’s Pool locatie uit Lord of the Rings. Daarna een wat langere wandeling naar de Waitonga Falls. Een makkelijke wandeling van anderhalf uur zei Marijke over een plankier waar je uitzicht had op Mount Doom. De wandeling bleek voor ons niet zo makkelijk als ingeschat.

Inderdaad een plankier. Echter om daar te komen was het eerst bergje op met onderweg naar boven 131 traptreden. Op het plankier spraken we een dame die zei dat het einddoel, de fraaie waterval niet ver meer was maar wel met een afdaling. Die afdaling bleek ook weer wal langer en steiler dan we dachten.

Met trappetjes, heel veel trappetjes die na het bezoek aan de waterval ook weer omhoog moesten. Op de terugweg maar eventjes geteld en het waren er maar liefst 206 dus op en neer 412 met daarbij opgeteld de 2x 131 van het andere deel van de wandeling maakt het totaal 674 traptreden. Voor ons een record!

Op de terugweg een paar keer gestopt om even op adem te komen. 

Na de wandeling zijn we verder de berg op gereden tot we niet verder konden. Daar op bijna 1700 meter hoogte een groot bijna leeg parkeerterrein van het Turoa Ski resort. Gelukkig was daar een cafe geopend en konden we een kopje thee en koffie drinken.

Een fantastisch uitzicht, maar dan moet het wel een beetje zonnig zijn en dat was het helaas niet.

Bij een picnic plek nog een broodje gegeten om daarna, grotendeels over dezelfde weg teruggereden naar ons volgende bestemming het Forgotten World Motel in Taumarunui.

Vanaf deze plek hebben we morgenochtend vroeg (07:00 verzamelen) een iconische full-day rail cart adventure to the unique republic of Whangamomona.

Na afloop wordt het haasten om nog op tijd te kunnen inchecken bij onze volgende accommodatie in ….. Ohakune met nog 80 kilometer rijden te gaan.

Ohakune Mountain Road  Meer lezen »