Zes uur de wekker gaat af in onze accommodatie. Vroeg op vandaag we gaan walvis kijken. Tenminste dat is de bedoeling. Hebben speciaal hiervoor de VIP Captain’s Cabin geboekt een cabine met maar 12 heel luxe stoelen direct achter de Kapitein van de boot. Luxe was het zeker met een aparte bus naar de boot gebracht en als eerste de boot op. Prima geregeld nu alleen nog een walvis spotten. Dat is niet zo makkelijk als gedacht. Een walvis blijft maar enkele minuten aan de oppervlakte om daarna weer voor twee uur de diepte op te zoeken.
Na een poosje varen werd de boot stilgelegd en ging de kapitein luisteren of een walvis in de buurt was en mochten wij op dek staan. Helaas niets gehoord en gezien dus werd het weer verder varen. Zo ging het een paar keer totdat er signalen van een walvis werden opgevangen.
Met de boot daarna de goede kant op en konden we inderdaad een walvis zien. Niet zo duidelijk als we zouden willen maar het was toch een hele ervaring vooral toen de walvis met staart omhoog de diepte weer ging opzoeken.
Nog even was geprobeerd om te zoeken naar een andere walwis maar deze was niet in de buurt. Langzaam terug richting kust en daar begon eigenlijk het leukste van de boottocht. Dolfijnen niet een paar maar een hele hoop.
Een grote groep Dusky Dolphins die vlakbij zwommen en een aantal was volop bezig met acrobatische toeren. Hier een aantal minuutjes van kunnen genieten voordat we weer terug naar honk moesten. Wij hadden het naar onze zin gehad.
Maar ja Hanmer Springs een kleine 150 kilometer van Kaikoura en waar we gisteren vertrokken waren kon ons niet loslaten. We moesten toch nog even terug naar dit toeristen stadje met zijn heerlijke thermische baden. Nee niet om daar voor een derde keer van te genieten. Marijke was haar kussen vergeten en zonder deze kussen is het op veel plekken lastig zitten zonder een pijnlijke kont.
We hadden toch niet veel op het programma staan dus een 300 kilometer ritje heen en weer naar Hanmer Springs door het mooie landschap was geen echte straf. Na een korte koffie en thee pitsstop zijn we nu weer met kussen terug in Kaikoura.
