admin

Om met het goede nieuws maar te beginnen, het regent, nee het hoost. Waarom goed nieuws zullen jullie wel afvragen. Maar dat komt nog wel. Vandaag een vakantiedag zoals we vooraf hadden gehoopt dat onze hele vakantie zou zijn.

Between Scenic Views and Kauri Trees was letterlijk het hoofdthema van vandaag.

Van Te Koperu naar Ons volgend verblijf  in Oponini was maar 100 kilometer rijden. We waren extra vroeg vertrokken.

Eerst naar de Kai Iwi lakes een drietal meertjes niet zo spectaculair als de meren op het Zuideiland maar toch de moeite waard om er een klein stukje voor om te rijden. 

De volgende stop was het Trounson Kauri Park. De rondwandeling door het prachtige Kauri bos overtrof onze verwachtingen. En het mooie was ook dat we daar weer alleen konden wandelen genietend van de bosrijke omgeving om ons heen.

Ook de volgende stop en die erna stond ook in het teken van de Kauri bomen eerst naar de Te Matua Ngahere (Father of the Forest), de oudste Kauri boom en daarna naar de Tane Mahuta (Lord of the Forest) de grootste Kauri boom van het Waipoua Forest waar we vandaag doorheen reden.

Allemaal heel mooi, maar het mooiste van vandaag is toch wel het scenic uitzicht bij Arai te Uru Nature Reserve.

Hier uitgebreid genoten van het uitzicht op de prachtige zandduinen aan de overkant van het water. Een van de mooiste uitzichten die je op het Noordereiland kan hebben.

We zijn hier ook in 2017 geweest, maar toen hadden we wat lege camera-batterij issues. Nu is dat niet zo.

En een vakantiedag is niet compleet als je onderweg wat dierlijk schoon tegenkomt.

Vandaag kalkoenen langs de weg, een roofvogel die een doodgereden possum wilde oppeuzelen en daar waren ze eindelijk:de overstekende koeien. Tot nu toe alleen de bordjes langs de weg gezien maar life in beeld is toch wat anders.

Vermoeiend was deze fijne dag wel maar we zijn nu bij ons accommodatie om even bij te tanken voor de dag van morgen.

Oh ja de regen, dat begon pas toen we net alle spulletjes uit de auto gehaald hadden en de kofferbak dicht hadden gedaan. Dat is pas goed nieuws toch of niet? 🙂

Nu een rit die ik liever gezegd over zou willen slaan, maar helaas gaat dat het niet worden. Van Pukekohe naar Te Kopuru moeten we door Auckland heen en dan wel over de motorway, bij ons een snelweg. Is niet zo erg, maar het is er altijd zo ontzettend druk. En het rijdt links 🤨

Maar eerst nog wat leuks gevonden. Ayrlies Garden and Wetlands in Whitford. Nu ben ik gek op tuinen en vooral als deze mooi zijnen om ideeën op te doen voor die van ons. En heb er al een paar, mooi en leuk  om dit te doen. Maar wij naar Whitford, tomtom zegt rechts af slaan om daarna gelijk op de motorway uit te komen. Ja leuk gezegd maar hoe kunnen we op de weg een baan over steken als het zo ontzettend druk is, geen doen, dus word het links. En warempel we krijgen een iets andere route waar we een heel stuk over landweggetjes rijden. I loved it en Jaap ook.

  Maar helaas de motorway trekt. Niet nog zo heel ver dit keer en dan mogen weeraf, op naar Whitford. 

Genoten hebben we daar, wat een juweel met midden in een prive zwembad. Zou er zo in willen springen. Het is weer heerlijk weer. Blauwe lucht met mooie witte wolken. Zo zien we het graag. 

Genoten hebben we daar, wat een juweel met midden in een prive zwembad. Zou er zo in willen springen. Het is weer heerlijk weer. Blauwe lucht met mooie witte wolken. Zo zien we het graag. 

we hebben het best naar het zin en met een gekke gedachte wordt er geopperd de vakantie te verlengen, maar er komt veel bij kijken en….. voor twee weken 🙄 ….. (mogen maar drie maanden in NZ blijven) nee we maken wel weer een lijstje. 

Maar het is tijd, nog 1,5 uur te gaan, pffffff. Soms zijn de ritten te lang en zeker op de weg die we vandaag hadden.  Dan afslaan naar links richting Dargaville. Net zo saai. Het is plat 🫣 de kilometers kruipen. Boodschappen moeten nog gedaan worden, we kunnen niet koken en geen restaurant in de buurt te bekennen. Het wordt kant en klare warme kip. Het is weer wat anders 😂 Maar dan ……… Te Kopuru. De verassing van de dag… en verblijf met een zwembad, niet zo groot, maar een verademing met weer een  warme dag zoals vandaag. ❤️ dit wil ik ook in de achtertuin.

Vandaag weer een stuk verder in noordelijke richting van Rotorua naar Pukekohe East. Weer een lange rit van bijna 300 kilometer.

Soms zit het mee en soms zit het tegen een terugkerend thema tijdens onze reis.

Vandaag viel het kwartje opnieuw de goede kant op. Eerder hadden wij een stop overgeslagen, nee niet vanwege het weer maar vanwege tijdgebrek. Nu wil het geval dat we daar weer vlakbij zijn en we nu wel voldoende tijd hebben om er te stoppen.

En het was weer een pareltje The sculpture Park at Waitakaruru Arboretum. Een heel mooi park waar natuur en beeldende kunst met elkaar is verweven in een oude steengroeve. Hier konden wij nog meer van genieten dan we eerder tijdens onze reis hadden gekund vanwege tijdgebrek en we inmiddels wat conditie hebben opgebouwd voor de vele trappetjes die er in het park zijn.

Marijke ook nog eens extra blij vanwege de vele Fantail vogeltjes die er rondvliegen maar helaas zijn die moeilijk fotografisch vast te leggen.

Onderweg wat verderop nog ergens geluncht en via een scenic route door naar de volgende stop een snackbar in Pokeno voor een befaamd 12 scoops IJsje. Echter ik zat nog vol dus bleef het maar bij 3 scoops. Was eigenlijk ook daarvoor nog veel  te warm, ijsjes eten is dan een haast onmogelijke opgave om dat te doen voor het gesmolten is.

Nu ondertussen weer aanbeland bij onze accommodatie ten zuiden van Auckland waar een geit heerlijk van het zonnetje ligt te genieten en van mijn joehoe geroep niets aantrekt 🙂 

Vandaag is het zo’n dag dat vanaf het begin volmaakt is. Gisterenavond hebben we goed ons reisboek geraadpleegd wat we vandaag zouden gaan doen en in wat voor volgorde. Niet in zijn geheel onbelangrijk. Het weer is mede een bepalende factor en het weerbericht is voor vandaag uitmuntend. Zon wolken en 26 graden. Dus er wacht ons een prachtige dag.

Waimangu Volcanic Valley staat als eerste op het lijstje, dit te meer omdat vanaf 9.30 de boot is uitverkocht. Dus vroeg begin vandaag. Start van de dag 6.30 uur om na ontbijt etc en een rit van 30 min daar als eerste te zijn om 8.30 uur, dat houd in als eerste bij de kassa om toch te proberen om met de boot met te kunnen, en dat is gelukt. Uitleg hoe het werkt. Lopend naar het meer langs de vulkanische spots, en de extra aangegeven wandeltocht kunnen we niet doen, daar is te weinig tijd voor, de boot vertrekt om 10.25 en het is zeker 1.45 uur lopen. Terug met de bus naar de ingang. Word dus stevig de pas erin. Een wandeltocht van 4.5 km. 

Maar wat een wandeling, en wat een uitzichten, maar vooral we liepen als eerste, met heel soms wat mensen om ons heen, die we al snel weer achter ons lieten. 

Laatste stuk de snelheid verhoogt, anders redden we het niet en dat was maar goed ook. Niet omdat de boot op tijd vertrok maar te meer omdat een bus vol toeristen aankwam voor dezelfde boottocht. Wij waren als eerste aan boord en hebben heerlijk, omringd door anderen, op het beste plekje op het achterdek gezeten. Een relaxte tochtje over Lake Rotomohana na een stevige wonderschone wandeling.

Terug met de bus, best wel nodig. Intussen was het echt warm geworden en de klim naar boven zou stevig geweest zijn. Onderweg werden er nog anderen opgepikt, die de wandeling voor gezien hielden.

Volgende stop Hamurana Springs, die we gisteren niet konden doen, was nu maar 13 km van onze accommodatie af. Maar vanaf de plek waar we waren drie kwartier. Onderweg gestopt bij de supermarkt voor ons avondeten, Frankfurter worstjes van het merk Verkerk 🤣, ze zijn hier van alle markten thuis, te samen met het broodje, heerlijk eten. En makkelijk 😂 en bij de accommodatie in de koelkast gezet, en dooorrrrr….

Was weer heerlijk, koel tussen de bomen, zicht op prachtig mooi water, Redwoods, zo hoog als je kan kijken, maar nu met toegang om terug te lopen aan de andere kant van de rivier. Was even mooi als we ons konden herinneren. 

Er na gestopt voor een ijsje, was intussen 28 graden, best een beetje warm, ijsklontje doet wonderen, maar helpt maar even. En Jaap 🫣 zag hanen lopen, en die moesten op de foto. Op weg naar de auto zag hij nummer twee. En roept Joehoe.. Haan …. En warempel het dier blijft nog staan ook 😂😂

Wie weet vanavond nog even op pad, maar eens kijken of er nog energie bij ons te vinden is. 

Erg vermoeid en later in Singapore aangekomen. Vliegtuig vertrok wat later omdat enkele passagiers er voor kozen om toch niet mee te gaan en dan moet ook de begage van deze gasten uitgeladen worden . Maar we konden op Singapore even uitrusten in het transit hotel.  Dat was wel aan de andere kant van het vliegveld.

Aangekomen bij de laatste gate van terminal 3 en hotel was bij begin van terminal 1. Een klein half uurtje wandelen plus een stukje skytrain. 

Of de paar uurtjes rust ons geholpen heeft betwijfelen we, maar nu klaar voor de nog langere vlucht terug naar Amsterdam …

Op tijd geland, alleen een d tour op schiphol richting bagage band, er zal best wel een kortere route geweest zijn, was een flinke tippel. Even lekker bewegen na een zeer lange zit van 13,5 uur. De tijd krop. Koffers zowaar snel op de band en nog het meest wonderlijke was dat de vier stuks bagage achter elkaar lagen dus was snel oprapen. Ja en de taxi. Ze hadden niet gerekend op passagiers mey veel stuks bagage dus ze hadden en personenwagen klaar staan, er daar ast het dus niet in. Moesten nu een uur wachten, viel tegen, zeker voor mij die niet geslapen heeft on het vliegtuig. Bij thuiskomst gelijk doorgelopen naar boven, bed in, vijf uurtjes geslapen en er weer uit, moeten het ritme zien om te gooien. Gisteren vanavond er bij tijds in en nu de koffers leeg ruimen. Het is net een kadotje uitpakken. Je weet niet meer wat je allemaal gekocht hebt 😂 ja koelkastmagneetjes. Dat wist ik nog. Nu half elf en alweer moe. Zal wel een paar dagen duren voordat we weer fit zijn. Dit was het laatste blogje. Wie weet starten we wel weer een andere 😳 🤣

Het slechte weer heeft ons een beetje overgeslagen en dat is heel fijn zo vlak voor vertrek.

In de ochtend nog wel wat regen en een paar behoorlijke buien maar nu we op het punt staan om richting Auckland te vertrekken wordt de lucht steeds blauwer. Ook de vooruitzichten zijn goed.  Morgenochtend heel vroeg op en dan richting vliegveld om onze auto terug te brengen en daarna aan de thuisreis te beginnen.

Weer een nachtje dichterbij ons vertrek en het wordt steeds spannender, de weerwaarschuwingen worden regelmatig aangepast. Helaas niet richting beter weer. Voor Auckland waar we morgen naar toe moeten wordt zelfs meer ellende verwacht dan afgelopen weekend. Scholen zijn gesloten en iedereen wordt geadviseerd als het even kan niet de  weg op te gaan vanwege het slechte weer dat nog moet komen in de loop van vandaag. 

Maar zover is het nog niet. Vanmorgen toen we uit het raam keken zagen we dat het water in de vallei iets gezakt was. We zijn met handige tips van onze gastvrouw na het ontbijt richting Muriwai Beach gegaan en hebben daar gewandeld naar  de grote  Gannet (Jan van Gent) Kolonie op de rotsen bij het strand.  Prachtig gezicht, vooral omdat je ze vanaf de kijkplatforms van heel dichtbij kan bewonderen. 

Van een andere wandeling door de zandduinen in de buurt hebben we afgezien. Het was wat harder gaan waaien en dat is een teken dat regen snel gaat volgen. 

Terug nu bij onze accommodatie om de komst van het slechte weer af te wachten.

Nu ook een weer waarschuwingsbericht via de telefoon ontvangen vanaf 5 uur wordt het echt slecht … we gaan het meemaken. 

De rit van vandaag is niet ver, 146 km iets van 2 uur rijden. Vertrokken rond 9,15 en we mochten er pas komen na 14.00 uur. Dat word dus tijd rekken. Onderweg iets vinden. Dat was geen probleem bleek, het werd Voor ons gevonden. Een avontuurlijke rit werd het 🫣. 

De hele weg regende het zachtjes, het is niet droog geweest. Dus geen uitstapjes gemaakt. Was ook niet aan te raden, alles is hier doorweekt van de regen. De track van 4 km die op ons lijstje stond was closed. Zo ook de wandeling die we in 2017 maakte, closed. Wat wij kennen van Nieuw Zeeland is dat het water hier mooi blauw is, nu is alles bruin en grauw. 

De eerste omleiding kwam al snel, een kleintje, was niet ver omrijden. Vlak daarna nog eentje. Deze was een stuk langer en tijd van aankomst werd steeds later. Iets wat wij vandaag niet erg vonden. De omleiding was ook niet echt spectaculair. Dat kwam nog. 

Verderop een kleine file. Op onthoud, wagen pech, het verkeer werd over een baan geleid. Weer verschoof de tijd. En dan komt het 😱

Zien een bord, de weg is afgesloten, waar moeten we heen? Weer helemaal terug. Nee alle wagens die al voorbij de afsluiting waren mochten door, Flooding en niet zon kleintje ook. Op een bepaald stuk was een diep gat ontstaan op de weg, en je werd aan de andere kant gewezen aan welke kant je moest rijden. Eerst rechts en toen links waar het water een stuk dieper was. De weg was verder niet meer te zien. Later zagen we dat deze weg ook inderdaad afgesloten was. Hadden wij mazzel?

Verder gaat het weer, volgende flooding, dit keer hard stromend, geen verkeersbegeleiders, je rijd gewoon je voorganger achterna, niet stoppen, gas blijven geven. Aan de kant van de weg lag in het water de postwagen op zijn kant.

Bepaalde wegen waren afgesloten en we hadden van te voren de weg opgekregen die we moesten rijden, verder kwamen we zonder al te veel moeite op de accommodatie. Eentje met uitzicht. En wat voor een😃😳😰

De hele vallei staat zo goed als onder water, en het water loopt ook niet weg, kregen we te horen. Treinen kunnen niet meer rijden, het spoor zweeft. Normaal loopt er een klein beekje nu een river van zeker 2 meter breed. 

Voor morgen, kregen we het advies te blijven zitten waar we zijn niet op stap te gaan. Dus hebben we alvast maar even wat te eten gehaald, een restaurant ziet er niet in morgen. De regen die verwacht word is erger dan de regen die al gevallen is hier in Auckland, die zoveel schade heeft veroorzaakt.

De hellingen zijn doorweekt, de rivieren staan hoog, men krijg overstromingen en aardverschuivingen. Dus morgen zitten we hier de regen uit. En woensdag mogen we later weg, omdat we weer pas om 14.00 uur in het volgende hotel mogen. Dat is fijn. Onze laatste stop voor we vertrekken, als we kunnen vertrekken?

Ons vooruitzicht voor morgen : weerwaarschuwing Rood !!

Nu bij de gate wachten op boarden. Is altijd een heel gedoe om je koffers in te checken en door de douane te gaan en zo. Vreselijk vind ik dit vooral als het in de hal druk is en het een chaos lijkt. Als eerste werden we naar het online inchecksysteem gestuurd. Dat lukte dus niet. Was er eigenlijk wel blij om. Staan we daar met vier stuks ruimbagage. Er was intussen een koffertje bij gekomen, teveel geshopt 😂 en twee stuks handbagage en 2 extra tasjes. Jeetje hadden we zoveel bij ons 😱

Bij de balie was het zo gepiept. De labels werden uitgeprint en we kregen het zo mee. 😳 zelf plak systeem was het. Chaos, overal die trollys overal mensen, waar de ruimte op te plakken. Aardige dame deed het voor ons. Perfect. Dan het afgeven van de koffers. Op schiphol word elke koffer gewogen, hier werden ze van de trolly geplukt en men wenste ons een prettig ontbijt. Hebben we daarom zo zorgvuldig onze koffers ingepakt gewogen, her ingepakt, spullen eruit gegooid. We waren te zwaar. Was dus niet nodig geweest. Als het werk voor niks 🥺 maar zal best wel gecheckt worden en dan zijn wij safe. Handbagage werd ook niet gewogen, komt best uit zijn iets te zwaar. Souvenirs en natuurlijk niet vergeten de koelkastmageneten. 😂🤣 zo een beter ontbijt/lunch dan op het vliegveld hier, beetje oudbakken croissantjes. We zijn er bijna.