admin

Vandaag staat State Highway 2 ( SH 2) centraal waar we de meeste kilometers op zullen rijden. De totale aantal is 284 km, en ik denk dat 265 ervan alleen al op SH 2 is. Een mooie weg zeer zeker, met veel hoge en diepe dalen.

En het grootste gedeelte goed onderhouden, op een fors aantal gaten in de weg na 🙄. Lekker door rijden was het vandaag, van Napier naar Gisborne, met enkele stops en een paar slaan we over die doen we morgen. Geen reden zoals altijd maar dan net weer wat anders, tijd gebrek. Op tijd zijn in Gisborne zou lekker zijn, heb veel was en dit is eigelijk de laatste accommodatie waar gewassen kan worden. 

Te Ana Falls, op 25 km vanaf Napier, langs HS 2, een wandeling van totaal 40 minuten. Een leuke wandeling met veel schade van het noodweer wat geweest was. En dat zie je nog overal. Een beekje, waar stukken aan de kant zijn weg geslagen. Het is duidelijk te zien dat het water ver buiten zijn oevers zijn getreden. In een brede strook aan beide kanten ligt het gras plat en de grond doorweekt.

Zo ook het wandelpad, veel afgeregende bladeren, hier en daar en afgebroken tak, en twee bomen waar je boven en onder langs moet,

en een grote boom die de weg ver spert. Er waren drie opties. De wandeling opgeven en terug keren, door het water gaan dus schoenen uit, broek omhoog of over de boom klimmen. Dat laatste hebben we dus gedaan maar dan pas merk je goed dat het lenige en de soepele spieren verleden tijd zijn. Het koste wat moeite, maar het lukte.

Voor de terug weg zien we het wel. Leuke wandeling weer. Mooie waterval ook waar als verrassing twee meiden wilden zwemmen, 1 kwam er net uit en een geluk voor haar was ik het eerst bij de waterval, want anders was ze nog meer geschrokken dan wat ze bij mij deed. Skinny dippen is spannend maar je kan het verwachten, er zijn nog andere wandelaars.

Terug ging zoals de heenweg, modderige schoenen, ben toch blij dat ik de auto niet hoef schoon te maken want jeetje wat ziet die er uit, zowel buiten als binnen. Ik wens ze veel poets plezier 🫣. Maar we hebben de boom nog. Ik liep al te denken, zal ik mijn schoenen en zo uit doen of toch klimmen. Dat laatste gedaan, en met net zoveel moeite als de heenweg is het ons gelukt.

Verder gaan we, over HS 2 op weg naar Wairoa waar een Old Lighthouse zou staan, midden in het dorp. Maar zover zijn we nog niet, eerst nog de hoogtepunt/blunder van de dag 😂. Het was best een lang stuk rijden er naar toe, en we hadden besloten daar een bakkie te gaan doen. We zagen een bord, koffie. We zien de bekende standaard vlag staan dus parkeren we pal voor het gebouw. Wat blijkt, we wilden een bakkie gaan doen bij een kerk en dat op zondag terwijl er een dienst bezig was 🤪😂. Niets voor ons. Dus doorgereden naar het centrum, blijkt er niets open te zijn want er waren maar liefst nog 3 andere kerken daar. Alles was dicht. Wat gegeten en gedronken bij de auto.

Tijd tikt door, we hebben de keuze, of op tijd in Gisborne of nog de andere dingen doen. Besluit, we rijden door en we zien morgen wel weer. 

Zaterdag de 14e vandaag stond Napier verkennen op het programma. Maar eerst nog een wandeling bij Ahuriri Estuari. Een wandeling langs een vogelreservaat waar wij eigenlijk wat meer van verwacht hadden. Weinig vogels gezien ook, maar de beentjes strekken na een paar dagen intensief autorijden mag ook wel.

Begin van de middag naar het centrum van Napier gelopen. In Napier dat in 1928 grotendeels verwoest was door een aardbeving, zijn daarna heel veel Art Deco gebouwen neergezet. Geveltjes kijken dus, ook even enkele winkeltjes bezocht en als lunch een lekker broodje gegeten.

In de namiddag naar het Nationale Aquarium van Nieuw Zeeland geweest en hebben daar het voeren van de Little blue pinguïns bijgewoond. Eerlijk gezegd was voor de rest het aquarium op zich geen topper en viel een beetje tegen. 

De dag afgesloten met een heerlijk etentje bij het Indonesisch restaurantje waar we gisteren ook gegeten hadden.

Morgen weer een lange rit naar Gisborne.

Het beloofde weer een mooie dag te worden vandaag. Voor ons reden om het strand te bezoeken en daar te gaan wandelen. Na ons ontbijt buiten op het terras.

Eerst naar Ohope beach en daarna eventjes verderop naar Ohope Harbour.

Een wandeling langs de waterkant  naar Ohope Spit een landtong waar ook een vogelreservaat is

. Dat is aan de overkant van het getijdegebied waar wij op uitkijken. Nu kijken we dus andersom met in de verte onze accommodatie aan de overkant van het water.

Hemelsbreed maar een kilometer of 3 maar om er te komen 30 kilometer rijden.

Maar het was weer de moeite waard. Heerlijke wandeling en door het heldere weer net even wat beter zicht op de vulkanische rookpluim van White Island.

Ook even de lunch gedaan met deze keer Nacho’s met een heerlijke chili con carne kaasdip. En natuurlijk een heerlijk TipTop Hokey Pokey + Goody Goody Gumdrops ijsje als toetje, ook al is het met 27 graden wel een uitdaging het op te eten voor het gesmolten is.

Terug naar onze accommodatie en later vandaag nog een wandeling door het natuurgebied iets verderop.

Drie nachten en twee volle dagen in Waiotahe, zo aan het bijna einde van de vakantie voor mij een zeer welkome rust, even pas op de plaats. Heerlijk, lekker rustig hier, prachtig uitzicht, en zeker sochtends vroeg als de zon nog niet hoog aan de hemel staat, de glinstering van het water, het wad schittert, je hoort de vogels en de rust.

Vandaag voor het eerst buiten ontbeten, de locatie was er perfect voor,  en we bedacht hoe we de dag in gaan vullen, niet te veel we hebben morgen ook nog en willen niet al te ver rijden vandaag.

We beginnen met een wandeling naar het strand, langs het wad lopend met een pracht van een uitzicht, veel vogels gezien en heerlijk op het strand vertoeft. De zon schijnt, een perfect dag. Wat eten we vandaag is ook nog een dingetje, want in Opotiki een plaatstje hier 6 km vandaan vinden wij niet echt een restaurant waar we willen eten, en Whakatane is te ver weg, 37 km voor een maaltijd, dat doe je niet. Dus verzonnen we het volgende. Eerst naar de supermarkt voor het avondeten, kunnen hier koken, hamburger word het met tomaat en ui, voor de lunch twee broodjes gescoord die opgewarmd werden, die volgens Jaap de lekkerste was tot nu toe. Ik had een andere dus word morgen weer lunchen bij de supermarkt in de auto 🤣. Daarna koffie/thee bij het koffie karretje van gisteren Kafe Friends.

en dan door naar Hukutaia Domain. Een klein pareltje wat ik totaal niet verwachte. Een aangename wandeling van 45 minuten. Zeer grote oude bomen daar. 

Ja en dan is het zomaar ineens twee uur, en gaan we terug voor een relaxte middag. Nu maar eens verzinnen wat we morgen gaan doen. 

Ps toen we terug waren lag er een komkommer en lente uit uit eigen tuin op ons te wachten, een goede aanvulling voor de avondmaaltijd. 

Tja en dan zijn de dagen op in Waiotohe, eigenlijk best wel jammer had wel wat  langer willen blijven. Maar de volgende bestemming roept alweer, weer een stukje verder, Rotorua word het vandaag. Niet helemaal onbekend voor ons want in 2017 zijn we hier ook geweest. En er is genoeg te zien en te beleven.

Niet zo’n lange rit en we hebben geen haast. Via Whakatana nog even langs de supermarkt gereden, om daarna een eind langs de kust te rijden en af te buigen naar het binnenland.

Wel veel weg reparaties waar we voor moesten stoppen, maar we hebben de tijd en we mogen pas om 14.00 uur inchecken. Waarschijnlijk zijn we er pas later want we willen nog een keer terug naar Hamurana Springs. Maar bij, volgens de tomtom hier rechtsaf slaan, staat een groot bord “Road Closed ahead” toch ingereden want het was niet ver nog waar we naar toe wilden en misschien was de wegafsluiting er voorbij hoopten wij. Maar helaas even verderop het volgende bord Road closed en pionnen op de weg.

We konden niet verder. Moesten een lange weg omrijden. Zoiets van een rondje IJsselmeer doen om van Hoorn in Enkhuizen te komen. Geen optie dus.

Op naar het volgende op ons lijstje dan maar. Het Kuirau Park in Rotorua waar je langs verschillende thermische groen, grijs, bruin gekleurde watertjes kan lopen waar overal Danger bordjes bij staan. Dat gaat bovendien vergezeld met een wat minder prettig zwavelig luchtje en dan weet je, we zijn weer in vulkanisch gebied aangeland.

Maar een van de top attracties van Rotorua is de Skyline Gondola. Laat dat nu net de buren van onze accommodatie zijn. Tuin uit hekje oversteken en we zijn er. 

Mooi uitzicht over de stad en Lake Rotorua. Hier zijn we ook eerder geweest dit keer echter daarboven met een diner in buffet stijl. Ter afsluiting van een warme dagje.

Vandaag weer een stuk verder in noordelijke richting van Rotorua naar Pukekohe East. Weer een lange rit van bijna 300 kilometer.

Soms zit het mee en soms zit het tegen een terugkerend thema tijdens onze reis.

Vandaag viel het kwartje opnieuw de goede kant op. Eerder hadden wij een stop overgeslagen, nee niet vanwege het weer maar vanwege tijdgebrek. Nu wil het geval dat we daar weer vlakbij zijn en we nu wel voldoende tijd hebben om er te stoppen.

En het was weer een pareltje The sculpture Park at Waitakaruru Arboretum. Een heel mooi park waar natuur en beeldende kunst met elkaar is verweven in een oude steengroeve. Hier konden wij nog meer van genieten dan we eerder tijdens onze reis hadden gekund vanwege tijdgebrek en we inmiddels wat conditie hebben opgebouwd voor de vele trappetjes die er in het park zijn.

Marijke ook nog eens extra blij vanwege de vele Fantail vogeltjes die er rondvliegen maar helaas zijn die moeilijk fotografisch vast te leggen.

Onderweg wat verderop nog ergens geluncht en via een scenic route door naar de volgende stop een snackbar in Pokeno voor een befaamd 12 scoops IJsje. Echter ik zat nog vol dus bleef het maar bij 3 scoops. Was eigenlijk ook daarvoor nog veel  te warm, ijsjes eten is dan een haast onmogelijke opgave om dat te doen voor het gesmolten is.

Nu ondertussen weer aanbeland bij onze accommodatie ten zuiden van Auckland waar een geit heerlijk van het zonnetje ligt te genieten en van mijn joehoe geroep niets aantrekt 🙂 

Ja wat heb ik te melden vandaag, niet veel eigenlijk. Het is nat, met kleine droge periodes. Vannacht heeft het hier gespookt, heel veel regen, de oordopjes waren nodig. En nu? Het hoost. Hier nu 17.00 uur. Word het nog wat droger dan kunnen we gaan chinezen. Anders word het hier het tentje op de hoek voor hamburgers. Alweer? 🙄

Maar het goede nieuws van vandaag is dat we niet van kamer hoefden te veranderen, dus minder kamperen dit keer. Kamer is prima, bed en stoel oke. Nog wel een stukje kunnen wandelen en Jaap heeft weer geshopt 😂. 

Ja en de dag is alweer bijna voorbij. We kijken naar buiten en we zien ? 

Tik, tik, tik. Het aftellen naar de terugreis gaat steeds sneller. En het weer om ons heen wordt steeds slechter. We hebben er goed aan gedaan iets minder noordelijk te blijven. Verder zuidwaarts in en rondom Auckland is het een grote bak ellende wat weer betreft. Vliegveld gesloten en noodtoestand afgekondigd. We hebben nog maar een paar dagen voor we bij Auckland moeten zijn en we hopen dat het niet erger wordt dan het al is.

Maar vandaag schijnt het zonnetje en is het een beetje benauwd. Van Paihia naar Whangarei gaat de rit. Niet zo ver qua kilometers en een paar stops onderweg.

De eerste de Yvonne Steward Memorial Walkway rondom Lake Waro een wandeling langs limestone rocks. In eerste instantie op verkeerde parkeerplek gestopt. Om op  juiste parkeerplaats te komen 100 meter verderop, even keren en draaien, door een plasje dat net iets te diep was en toen zaten we vast. 

Gelukkig was een behulpzaam gezin ter plekke en met een kabel bij de stort vandaan gehaald kon onze auto weer losgetrokken worden. Die was alleen iets van kleur veranderd met nu heel veel bruine spetters.

Daarna toch de wandeling gedaan, was weer een leuke. Volgende stop die we wilden doen was bij Whananaki, De langste voetgangersbrug van het zuidelijk halfrond. Helaas niet gevonden maar wie weet wordt het iets voor ons volgend reisje deze kant op.

Door naar Whangarei dan maar en de lucht werd ook wat grauwer. Eventjes rondgewandeld en bij Pak’n Save (de goedkoopste supermarkt) nog wat boodschappen gedaan.

Nu weer in ons ruim verblijf voor de komende 2 dagen. Marijke heeft ook alvast wat inpakwerk gedaan zodat dat niet op het laatst hoeft te gebeuren. 

Morgen staat wat in de omgeving van Whangarei op het programma, deels binnen, deels buiten afhankelijk van het wat het weer ons morgen gaat brengen.

Het weer van vandaag, in ieder geval warm, broeierig en zweet breekt je uit als je maar in de auto durft te stappen, het is dus warm met warempel later in de ochtend zon. De accommodatie is ruim zonder meer, de WiFi is prima, maar de rest is iets minder. Ontbijten dit keer buiten de deur. Op de locatie die als eerste op het lijstje staat, Whangarei Quarry Gardens, heeft een cafe waar we een hapje gaan eten, een klein hapje dan want we willen een uitgebreide lunch zodat we aan het einde van de dag niet meer weg moeten bij ons verblijf.

Het park, geweldig. Een trip zeker waard. Een park heel goed onderhouden met een ruime sortering van planten en bomen in het bijzonder de Camallia, wel 200 soorten, alleen jammer dat ze al uit gebloeid waren. Maar doet niets af van wat we gezien hebben.

Dan Kiwi North: Whangarei Museum, Kiwi House & Heritage Park, een combi van kiwi house, museum en een openlucht museum met historische gebouwen. Kiwihouse, fantastisch. Hebben een kiwi gezien op een afstand van pakweg 15 cm, prachtig.  Helaas geen foto, was niet toegestaan.

Maar het skelet van een kiwi ziet er zo uit. Oh ja en zo: de echte Kiwi die daar rondloopt. Deze wordt over een paar maanden terug in de natuur uitgezet.

Museum, zoals alle musea alleen deze specifiek over de historie van Whangarei. En buiten,oude gebouwen van Whangarei en omgeving.

en een park voor de jongere bezoekers onder ons. Waarbij je rond gereden kon worden met een treintje. Hobbyisten hebben daar een heus spoornetwerk aangelegen. 

Op naar het centrum, voor de lunch en nog een bezoekje aan een museum over klokken. Het Clapham Clock Museum.

Weer een rustig dagje wat we droog hebben kunnen door brengen. Ze voorspellen weer veel regen vanaf 14.00 uur. Maar nu om 18.00 schijnt nog steeds het zonnetje.

We wachten in spanning wat het weer voor morgen gaat doen, als we dichter naar Auckland toe gaan.

Nu een rit die ik liever gezegd over zou willen slaan, maar helaas gaat dat het niet worden. Van Pukekohe naar Te Kopuru moeten we door Auckland heen en dan wel over de motorway, bij ons een snelweg. Is niet zo erg, maar het is er altijd zo ontzettend druk. En het rijdt links 🤨

Maar eerst nog wat leuks gevonden. Ayrlies Garden and Wetlands in Whitford. Nu ben ik gek op tuinen en vooral als deze mooi zijnen om ideeën op te doen voor die van ons. En heb er al een paar, mooi en leuk  om dit te doen. Maar wij naar Whitford, tomtom zegt rechts af slaan om daarna gelijk op de motorway uit te komen. Ja leuk gezegd maar hoe kunnen we op de weg een baan over steken als het zo ontzettend druk is, geen doen, dus word het links. En warempel we krijgen een iets andere route waar we een heel stuk over landweggetjes rijden. I loved it en Jaap ook.

  Maar helaas de motorway trekt. Niet nog zo heel ver dit keer en dan mogen weeraf, op naar Whitford. 

Genoten hebben we daar, wat een juweel met midden in een prive zwembad. Zou er zo in willen springen. Het is weer heerlijk weer. Blauwe lucht met mooie witte wolken. Zo zien we het graag. 

Genoten hebben we daar, wat een juweel met midden in een prive zwembad. Zou er zo in willen springen. Het is weer heerlijk weer. Blauwe lucht met mooie witte wolken. Zo zien we het graag. 

we hebben het best naar het zin en met een gekke gedachte wordt er geopperd de vakantie te verlengen, maar er komt veel bij kijken en….. voor twee weken 🙄 ….. (mogen maar drie maanden in NZ blijven) nee we maken wel weer een lijstje. 

Maar het is tijd, nog 1,5 uur te gaan, pffffff. Soms zijn de ritten te lang en zeker op de weg die we vandaag hadden.  Dan afslaan naar links richting Dargaville. Net zo saai. Het is plat 🫣 de kilometers kruipen. Boodschappen moeten nog gedaan worden, we kunnen niet koken en geen restaurant in de buurt te bekennen. Het wordt kant en klare warme kip. Het is weer wat anders 😂 Maar dan ……… Te Kopuru. De verassing van de dag… en verblijf met een zwembad, niet zo groot, maar een verademing met weer een  warme dag zoals vandaag. ❤️ dit wil ik ook in de achtertuin.