Tik, tik, tik. Het aftellen naar de terugreis gaat steeds sneller. En het weer om ons heen wordt steeds slechter. We hebben er goed aan gedaan iets minder noordelijk te blijven. Verder zuidwaarts in en rondom Auckland is het een grote bak ellende wat weer betreft. Vliegveld gesloten en noodtoestand afgekondigd. We hebben nog maar een paar dagen voor we bij Auckland moeten zijn en we hopen dat het niet erger wordt dan het al is.
Maar vandaag schijnt het zonnetje en is het een beetje benauwd. Van Paihia naar Whangarei gaat de rit. Niet zo ver qua kilometers en een paar stops onderweg.
De eerste de Yvonne Steward Memorial Walkway rondom Lake Waro een wandeling langs limestone rocks. In eerste instantie op verkeerde parkeerplek gestopt. Om op juiste parkeerplaats te komen 100 meter verderop, even keren en draaien, door een plasje dat net iets te diep was en toen zaten we vast.
Gelukkig was een behulpzaam gezin ter plekke en met een kabel bij de stort vandaan gehaald kon onze auto weer losgetrokken worden. Die was alleen iets van kleur veranderd met nu heel veel bruine spetters.
Daarna toch de wandeling gedaan, was weer een leuke. Volgende stop die we wilden doen was bij Whananaki, De langste voetgangersbrug van het zuidelijk halfrond. Helaas niet gevonden maar wie weet wordt het iets voor ons volgend reisje deze kant op.
Door naar Whangarei dan maar en de lucht werd ook wat grauwer. Eventjes rondgewandeld en bij Pak’n Save (de goedkoopste supermarkt) nog wat boodschappen gedaan.
Nu weer in ons ruim verblijf voor de komende 2 dagen. Marijke heeft ook alvast wat inpakwerk gedaan zodat dat niet op het laatst hoeft te gebeuren.
Morgen staat wat in de omgeving van Whangarei op het programma, deels binnen, deels buiten afhankelijk van het wat het weer ons morgen gaat brengen.