admin

Het is zover, we zijn op schiphol. Zonder problemen door de beveiliging. Kopje thee en koffie op en op naar gate G3. Daar staat ons vliegtuig al gereed. Nog eventjes wachten en dan kunnen we instappen.

Onze avontuurlijke reis naar Nieuw Zeeland is deze keer niet alleen via deze blog te volgen maar ook via ons Youtube kanaal: OURNEWZEALANDADVENTURE-NL.

Let op: Dit kanaal is echter niet openbaar te volgen en de door ons gemaakte filmpjes zijn alleen via een link die wij in hier in onze blog plaatsen te bekijken !

Als voorproefje hier de link naar ons eerste filmpje:

Regen volop sinds we in Nieuw Zeeland zijn. Het is weer zes uur  in  de ochtend en weer een hevige stortbui. Maar of we er echt last van de regen hebben, tot nu toe niet echt. Mazzel is ons op dat punt goed gezind. Mooi weer, even inkopen bij supermarkt gedaan, komen buiten straat is nat.  Wandeling naar haventje, terug in appartement begint het te hozen. Fraai treinritje gemaakt stappen in de auto, deur dicht en een enorme stortbui daarna weer zonnig weer. Om wat regen vroeg in de ochtend maken wij dus niet druk. En inderdaad was het een behoorlijk zonnig dagje vandaag.   

Op naar onze volgende stek voor een nachtje, The Nunnery in Te Aroha. Via een paar hele mooie plekjes en een Waterval naar de Karangahake Gorge voor een wandeling. 

We zijn daar in 2017 ook geweest en hebben nu een andere route gelopen met een heel lange voormalige donkere spoorwegtunnel. Daar was Marijke niet zo blij mee maar ze is er toch in een sneltreinvaart doorheen gelopen. 

En verder weer verder naar de eindbestemming van vandaag

Was slecht weer voorspeld en slecht was het. Een grote blauwe zone markeerde de plek waar we logeerde. Hoe lang gaat het duren. Want deze buien radar is anders dan die ik ken in Nederland. Dus afwachten maar. De plannen die we hadden voor deze dag vielen letterlijk in het water. Dus dan maar rustig aan en afwachten of we wat konden ondernemen. 

Bleek toch het weer later in de ochtend op te knappen, de stortbuien werden minder, het miezerde met daarop weer drogere periodes er tussen. Door de wolken kwam er wat blauwe lucht te voorschijn wat alles vrolijker maakt.Een boottocht durfde we niet aan, dus schoenen aan we gaan gewoon en eind rijden, we zien het wel.

Komen we bij mooi uitzicht, strand, zon en zee dat doet het bij mij altijd goed. Schoenen uit en wandelen maar. Maar eerst door een zeer koude riviertje heen om bij het strand te kunnen komen. Jaap had natte broek. De juiste plek kiezen om over te steken helpt wel 🤪

Op naar het hete zand, waar je je voeten kan opwarmen, met recht. Zand was heet,te heet. Staan blijven was niet mogelijk. Er zijn mensen die daar een gat graven, zee water stroomt erbij en je hebt een heerlijk warm bad. Dit komt doordat een ondergrondse rivier van heet water vanuit het binnenste van de aarde naar de oppervlakte stroomt in de Stille Oceaan bij Hot Water Beach. Mooi strand. 

Daarna terug naar Whitianga voor de lunch, of eigenlijk vroege diner. Waren van plan om naar de film te gaan maar kwam wat tussen 😏 Shakespeare Cliff. Met het pontje naar de overkant, stukje aan de wandel geweest. Niet naar boven, geen zin om te klimmen vandaag. Terug op honk, en ja hoor regent weer. Hebben wij even mooi de regen misgelopen. 

Het vliegtuig rijd, daar gaan we op naar een nieuw avontuur. Kijk ik uit naar deze vliegtuig reizen kan ik zeggen niet echt, het is een zeer lange zit. Bijna 13 uur van Amsterdam naar Singapore, de langste. Die naar Auckland is bijna 9 uur. Nu kijk ik niet op een minuutje korter of langer want veel korter zal de reis niet voelen. We hebben premium economy geboekt op beide vluchten, meer been ruimte, bredere stoel en de stoel kan meer naar achteren. Wat ons zeer goed beviel. Alleen de ruimte tussen de stoelen voelde klein bij onze eerste vlucht. Eten was prima, service was perfect. Als je per ongeluk het lampje aantikte boven je hoofd 🫣 stonden ze al naast je. Wat mij per ongeluk 2 x overkwam. De derde keer vroeg ik om iets te snacken bij de film. Ja films waren er genoeg, goede keuze en we hebben beide eigenlijk de hele  weg film zitten/liggen kijken. Af en toe even kijken hoe lang het duurde voordat we in Singapore zijn. Langzaam tikte de tijd weg. Ja en dan Changi Airport. Kan ik 1 ding zeggen. Het is GROOT. Schiphol past er zeker 10 keer in.  We kwamen aan op terminal 3 en we moesten naar 1. De bewijzering was prima, alles was goed aangegeven en met af en toe een stop, Jaap wilde een foto maken, regelmatig 😀 waren we snel bij onze overnachting plek. Te vroeg maar eerder inchecken was geen probleem, en daar een bed…. O wat lag dat lekker. Slapen in een vliegtuig lukt mij echt niet, Jaap gaat het beter af.  Daarna eten en wij weer op weg naar terminal drie voor onze volgende vlucht. Je kijkt echt je ogen uit op Changi Airport. Vlindertuin, winkel na winkel na winkel, de een wat mooier dan de andere. We hebben niet alles kunnen zien op de luchthaven. Probleem. Tijdgebrek. Een lekkere lange wandeling. Nog even wat gesnackt en op naar gate 10. De volgende vlucht met Air New Zealand Boeing 787-9. En de stoelen, wauw…..wat een ruimte. En de service nog beter dan de vorige…. Het eten beter dan de vorige. Bij wijze van spreken kijken we uit naar de terug vlucht 😨

Onderweg nog een heerlijk gesprek gehad met de bemanning. Wat onze ervaring is met de de Kiwis was ook duidelijk merkbaar in het vliegtuig. Dit zijn de aller vriendelijkste mensen, die je niet kent, die wij maar tegen gekomen zijn. 

Zondagochtend 20 november. Een heel stuk vroeger dan gepland zijn we geland in Auckland, daar hadden ze niet op gerekend op het vliegveld waar alle gates nog bezet waren. We moesten daardoor een half uurtje wachten voor een plekje vrij kwam en we konden uitstappen. Redelijk vlot door de douane, bagage opgepikt en daarna de laatste hobbel: de biosecurity controle. Geen problemen en we mochten zowaar Nieuw Zeeland binnen. 

Nu alleen nog onze auto oppikken. Ditmaal geen  Nissan Tiida  maar een Toyota Corolla wel ook weer een witte auto. Eerst nog even wat boodschapjes gedaan en op naar onze eerste verblijf In Auckland.

Tudor Court Motor Lodge was voor onze TomTom geen probleem om te vinden. Uit en herpakken van de bagage was nog wel een klusje omdat de kofferbak toch wat kleiner is dan verwacht.  Heerlijk gegeten bij een Malaysian restaurant vlakbij.

Wat weer betreft kan het wat beter tussen de buitjes door regent het. Gelukkig temperatuur is goed en af en toe het zonnetje.

Minpuntje is dat de WiFi hier wat minder is en uploaden van foto’s wat moeizaam gaat. 

Morgen gaan we met de trein naar de City.

Na een goede nachtrust wat fitter dan gisteren. Op ons gemak wat gegeten want haasten staat deze vakantie niet op het programma alhoewel we er niet helemaal aan kunnen ontkomen. 9 uur vanochtend naar het station Remuera om vandaar naar Britomart te gaan. Het dichts bijzijnde station bij de Skytower waar we vandaag naar toe willen. En de Weta Unleashed. Een museum is het niet. Tentoonstelling is het ook niet. Maar mooi is het zeer zeker😃 en heel interessant. Een filmervaring zonder film. Je kan kijken, aanraken, het materiaal voelen, proeven is niet aan te raden en van alles mag je fotos maken. Kortom je kan van alles zien wat men maakt voor de film. Van kleine dingen, grote monster, poppen die kunnen bewegen, teveel om op te noemen. En je mocht overal aan komen wat bij Weta in Wellington niet mag. Het was fantastisch. 

Skytower, een wat rustige ervaring. Op 186 meter hoogte uitkijken over de stad waarbij je goed de vorm van de stad kan zien. Een centrum met schier eilanden, vulkanen en  parken. Want deze stad is gebouwd rond vulkanen wat ook een zeer apart beeld geeft. Zie je in de stad van de typische heuvels. Een leuke enerverende dag was het vandaag.

Nu is er natuurlijk nog veel meer te zien in deze stad, maar de energie ontbreekt nog. Bij tijds weer terug bij het hotel voor onze dagelijkse dosis rust. 

Ps. Vannacht werd ik wakker van een telefoon die nodig op geladen moest worden. Blijkt dus een vogel te zijn die klinkt als …. 🤣 

Tring, tring, tring……. Rond 24.00 uur telefoon gaat. Die van Jaap (die van mij staat uit) huisarts belt. 😨maar zijn te laat met opnemen. We schrikken… zou er iets gebeurt zijn. Hij weet dat we op vakantie zijn…. Terug bellen dan maar. Was de assistente, waarom we de griepprik nog niet gehaald hadden. Zij wist niet dat we op vakantie waren 🙃 pfffffffff. Weer terug het bed in, nog heerlijk kunnen slapen voordat een nieuwe trip begint.

Coromandel gaan we naartoe. Een ritje van ongeveer 150 km.

Aantal stops er tussen, dus lekker rustig aan. Eerst een stuk over de Motorway en dan buigen we af richting  Hunua voor een waterval. Het is droog, een klein beetje zon dus lekker een raampje open…. De auto vult zich met een heerlijke bloemengeur. Struiken langs de weg staan in bloei. Witte bloemen, ze ruiken heerlijk. Het voelt alsof we niet weg zijn geweest. Voelt vertrouwd. Het bekende Nieuw Zeelandse landschap. Het is weer genieten. Bij de waterval een korte wandeling, fotos gemaakt en genoten van het uitzicht. 

Het is lente hier. We zijn een paar weken eerder dan de vorige keer. Alles komt nu in bloei. Het zal de komende weken alleen maar mooier worden. Alhoewel ik dit nu schrijf is het noodweer hier. Zware regenbuien en donderslagen. Gelukkig zijn we al op locatie. Zeker met de weg die we reden. Maar dat komt nog.

We rijden richting Thames, bij het begin van Coromandel  Peninsula.  Om van daaruit door te rijden naar Harbour View Motel.  Het weer is aan het veranderen, het word grijs en grauw. Niet echt het weer om een lange wandeling te maken, dus we besluiten door te rijden naar Waiomu, waar we niet zijn geweest. Over Route 25 Coromandel, 1 van de mooiste route die er is. En mooi is het. Waarschijnlijk nog mooier als de zon schijnt. Vorige keer hebben wij deze route niet in zijn geheel gereden en reden de peninsula dwars over. Een gravel weg doodeng vond ik dat. Dus die nemen we niet. We pakken de weg nu in zijn geheel. Dat heb ik geweten 😰 we hadden op de nieuwe logeer plek extra bagage in de kofferbak. Mijn hart was van schrik er in gedoken. Een hele bochtige weg met haarspeldbochten waar je dan precies in die bocht grote vrachtwagens tegen komt. Een chauffeur die volgens mijn gevoel veel te hard reed,  40-60 km

Hier en daar was de rand naar de zee zo smal en hoog dat ik strak voor mij uit bleef kijken om dan weer te schrikken als je de bocht door ging. ( waren heel veel bochten) De weg is niet allen maar kommer en kwel. We hebben heerlijk geluncht met meegebrachte pizza broodjes langs de waterkant. We hebben hier en daar van het uitzicht genoten. Lekker uit gewaaid, van de temperatuur genoten, was rond de 20-21 graden. Een mooie uitzicht punten gehad.

Nu op locatie, leuke knusse kamer, met een heerlijk bed. Het hoost, herrie op het dak. De wind is aan het toenemen. Zo lekker maaltje koken. Wij gaan de deur niet meer uit. Snurk hoor ik, een rust moment. Is aan het bijkomen van een mopperende bevende dame die constant riep “Moet het nu zo hard” 🫣

Een nieuwe dag en niet zoveel kilometers naar onze volgende bestemming. Met wat buitendingetjes op het progamma was een droge dag wel voor ons nodig. Maar of dat het geval zou zijn was nog maar de vraag. De regendruppels waren duidelijk nog steeds aanwezig. Bij het uitchecken vroeg de huisbaas nog waar we naar toe gingen. Naar Whitianga. Oh dat is prima was de reactie. De weg de andere kant op naar Thames, (de enge weg van gisteren) was afgesloten vanwege het slechte weer. Gelukkig was het wel intussen droog geworden.  

Op naar de aktiviteit van vandaag. Driving Creek Railway. Een ritje door tropisch regenwoud zigzaggend de heuvel op naar een mooi uitzichtpunt genaamd de Eyefulltower. 176 mtr boven zeespiegel.  Tijd om naar de volgende bestemming te gaan. De Opera lookoutpoint loopwalk. Was volgens de ToTom maar 3,4 kilometer verder. Echter was dat niet het geval. Dat was pas het begin van de weg er naar toe. Weer een lange slingerweg en Marijke is er nog niet over uit of deze weg wel of niet enger is dan die van gisteren.  De wandeling hebben we niet helemaal gedaan veel te glad en slipperig en daardoor ook gevaarlijk om op te lopen.

Even doorgereden en een korte wandeling over een heel mooi strandje gemaakt. En weer verder gaat en opnieuw even uitgestapt bij een mooie scenic view plek, een strandje met allemaal basaltrotsen.  

Het kon niet op, de ene plek nog mooier dan de andere. Ook de zon ging steeds meer schijnen. Op naar de volgende accommodatie. Verscholen achter een garagedeur. Een heel groot appartement  we blijven hier 2 nachten slapen. Morgen wilden we weer naar Cathedral Cove, deze keer met een boottocht. Helaas gaat dat niet door, er wordt weer slecht weer verwacht. Morgen dan maar wat anders doen …

Gisteravond in de verte nog een beetje zicht op zee vandaag begon de dag anders.  Wolken en nog eens wolken.  We hebben geen haast om te vertrekken en eerst nog ontbijten, gezamenlijk met een andere gast. Marc uit Duitsland waar we gisteravond ook gezellig mee hebben zitten kletsen. Hij is bezig met een nog langere reis door Nieuw Zeeland. 

Eerste stop van vandaag was het Ratapihipihi Park voor een wandeling door de bosrijke omgeving. Een dame op de parkeerplek gaf ons wat advies over de route. De lange ….. “with big steps” of de korte, ook met big steps. We hebben de korte gekozen en inderdaad heel veel trappetjes naar beneden en dus later weer omhoog. Maar wel een heel mooie wandeling.  

We zijn daarna verder gereden naar het Pukekura Park In New Plymouth waar binnenkort het Festival of Light is met in de avonduren een mooi uitgelicht park. Wij waren er overdag dus geen lichtjes te zien. Ook weer een hele mooie wandeling met deze keer wat minder trappetjes en een waterval die met een knopje bedient kan worden. Bij het theehuis hebben we voor de eerste keer deze reis een overheerlijk Hokey Pokey ijsje kunnen scoren.

En op naar ons volgend verblijf op een Holidaypark in Stratford Taranaki. Hier waren wij ook al in 2017 geweest en we hadden daar nu hetzelfde huisje. 

En wat ook het zelfde was is dat we de hele dag Mount Taranaki niet echt hebben kunnen zien terwijl we de hele dag aan de voet van deze op Mount Fuji lijkende vulkaan vertoefden. Maar wie weet schijnt morgen het zonnetje 🙂