Eindelijk

Daar gaat het dan gebeuren, de Mount Cook Hooker Valley Track. In 2017 waren we er niet geweest wat ik achteraf zeer jammer vond. En toen er sprake was dat we nog een keer naar Nieuw Zeeland zouden gaan was het eerste wat ik zei, dan gaan we naar Mount Cook. We wilden al in 2020 dus het wachten duurde wat langer. Nu 1 dag uitgesteld en dat was de beste beslissing. Op de weg richting deze majestueuze berg was de lucht blauw en konden we de top goed bekijken 😄 het weer zag er prima uit.

Maar eerst wat wetenschappelijk puntjes

1. Mount Cook is 3754 meter hoog en de hoogste berg van Nieuw Zeeland
2. De hoogte verschil van deze wandeling is van begin tot het eind 124 meter 
3. De track is 5 km een kant op, dus 10 km totaal
4. De gegeven tijd is 3 uur voor deze wandeling wij deden er vier uur over met sanitaire stops, stil staan om het uitzicht te bekijken, vroege lunch na 5 km zittend op een wel verdiende bank.
5. Er zijn weer heel veel trappetjes. Totaal 199 stuks die hoger zijn dan de trap tredes in Nederland waarvan 104 omhoog en 95 omlaag en dan op de terug weg visa/versa 
6. We nu heel erg moe zijn 

we beginnen bij het begin. Twizel, 2 nachten waren we daar. Een perfect motel met een goed bed maar ondanks het goede bed waren we eerder wakker dan de wekker. Deze stond op 6 uur. Wilde vroeg vertrekken omdat we hierna nog 207 km moesten rijden voor onze volgende accommodatie. Misschien was dit wel het geluk dat we er vroeg waren. Maar later daar over meer. Rugzakken, we hadden er twee bij ons, met geadviseerde spullen. Voor beide Regenkleding, muts, wanten, extra trui en dan eten en drinken. Misschien waren we te voorzichtig, maar het weer kan daar ineens erg veranderen, maar beter mee verlegen dan on verlegen.

Voor deze wandeling staat 3 uur. Wij deden er in totaal 4 uur over maar moet daar wel bij vermelden dat in die drie uur geen sanitaire stop zit, geen moment om van het uitzicht te genieten of fotos te nemen en om een vroege lunch te verorberen aan het eind van de track op een zeer wel verdiende bank

We vertrokken om 8.15 waren bij het einde van de track om 10.15, vertrokken weer om 10.30 en waren bij de auto 12.15. We vinden dit zeer knap gedaan voor twee ouderen, die wonen in een zeer vlak land, met niets of weinig conditie. Dit werd door mij vaak als excuus gebruikt als we met mensen aan de praat raakte, zoals het stel dat we tegen kwamen op hun retour, wij moesten nog verder, die zeiden dat het eindpunt was “ just behind this corner”. Een nog lange bocht links en naar rechts en dan nog een steile helling omhoog. Pffffff. We waren echt toe aan die bank met grote picknick tafel 😄

Drie “swing” bruggen waren er die zo lekker mee deinde en schommelde als je er over liep, net zoals op de ferry die last had van de golven. Het langste wandelpad zat tussen brug 1 en 2 waar we heel wat moois tegen kwamen.

Ook de natuur daar buiten de bergen om was zeer zeker de moeite waard.

Waar ik dan ook regelmatig stil stond om er een mooi plaatje van te maken.

De trappetjes dat waren bij ons echt de spelbrekers, de hellingen gingen nog wel dankzij de goede tip van: met kleine stapjes omhoog. Zowel op de heen als de terug weg. Geteld heb ik ze op de terug weg, het waren er veel. 😰

Mount Cook hebben we tijdens de wandeling niet meer gezien, laag hangende bewolking wat het deed lijken of het miezerde, de hoge bergen die het zicht blokkeerden, maar dit alles was zeer zeker de moeite waard en aan het einde van de track heb je dit uitzicht.

De terug weg liep wat makkelijker omdat het nu meer bergafwaarts ging, echter de massa mensen die nu de track naar boven liepen maakte de terug tocht minder prettig. Ons geluk was dat we vroeg waren, liepen weinig mensen waardoor je op je gemak kon rond kijken en fotos maken. Nu moesten we voor een brug soms stilstaan omdat er gewoon veel te veel mensen opstonden ( max 25 pers wat toegestaan was). Hoe leeg het parkeer terrein bij aankomst was. Zo vol was het nu.

Wij hadden geluk dat we dit konden zien op de heen weg, maar al snel verdwenen ze achter de bewolking. De rit naar Oamaru was ook niet verkeerd. Beginnend bij Highway 80 langs Pukaki meer.

Highway 83 had ook nog een verrassing. Niet alleen een zeer mooie weg maar een wens van ons ging in vervulling. Sheeps on the road 😂🤣

Een zeer geslaagde dag, een Top dag. We hebben genoten van elke stap, steen die je voelt onder je schoen, het even uit blazen van alweer weet niet hoeveel trapjes, van de verkwikkend miezer, van al het moois wat we gezien hebben.