Elke ochtend kijken we naar het weerbericht van de plaats waar we naar toe gaan. Vandaag van Greymouth naar Christchurch via Arthur’s Pass. De ene station voorspelde bewolking de andere zonneschijn met wolken sluiers. De laatste daar ging onze voorkeur naar uit dus korte broeken weer 😏dus.
Na een eenvoudig ontbijt op weg naar Arthurs Pass, de Devil’s Punchbowl. De eerste stop van de dag. Bij de accommodatie scheen de zon en was het heerlijk. Maar naar mate we dichter bij Arthurs Pass kwamen werd de bewolking dikker.
Bij de onverwachte stop plek, toilet dus ( dat is hier heel goed geregeld, je komt zo overal en regelmatig tegen) heb ik de korte broek voor een lange verwisseld was best fris. De jongen van Jan de Wit, Jaap dus, bikkel wat hij is, bleef in zijn korte broek. Leuke rit met vooral een zeer steile klim van 16 graden,
dus afslag genomen naar de Devils Punch Bowl. Nu hadden we al gelezen dat er veel hoge traptreden waren om bij de waterval te komen. Wij met onze uitstekende conditie doen dat wel even 🤣 blijkt de treden wel zeker twee keer zo hoog te zijn dan de trede van onze trap. Dus dat werd het dus niet. Maar niet getreurd we hebben de top van de waterval gezien 😄😜
De reis gaat verder maar eerst een bakkie met een pie, was tenslotte al half twaalf, bijna lunch tijd. Bij het cafe staat groot te lezen de Kea niet te voeren, we hebben ze wel gezien. Leuke vogels.
De weg neemt ons mee langs heel veel bergen, de een hoger dan de ander, de kleuren zijn ook verschillend, het is weer genieten. Deze weg reden we ook al in 2017 maar toen van oost naar west, nu andersom. Weet niet welke richting mooier is, maar beide zeer zeker de moeite waard.
Castle Hill de volgende stop. In 2017 hebben we door tijd gebrek maar een klein stukje gelopen. Dit keer liepen we het in het hele pad, klein uurtje bezig geweest maar ook dit was zeker de moeite waard.
Ja en dan word het weer tijd voor de volgende accommodatie, beetje op tijd er zijn is wel fijn dit keer en moet nog gewassen worden.
😊😊