Dat niet alles gaat zoals je het van te voren heb bedacht na een weekje vertoeven in het prachtige Nieuw Zeeland weten we dat ondertussen nu wel.

Zo ook vandaag konden weer enkele “highlights” die op het programma stonden doorgestreept worden. Geen Lagoon wandeling, die was alleen met een 4WD auto bereikbaar  en dus niet met onze gewone Toyota. Ook de natural bridge die daarna bedacht was was niet bereikbaar. 

Maar het ene niet kunnen doen of zien heeft als voordeel dat je het andere weer wel kan. Vandaag een redelijk lange rit door een fantastisch mooi landschap van Taupo naar Otohoranga gereden. 

Onderweg hadden we tijd om even te stoppen voor een bezoekje aan de Piripiri Caves. Was weer een wandeling door native forrest  met heel veel trappetjes, we raken er aan gewend. Dan hoor je ineens: “Daar ga ik niet in” en zie je een groot zwart gat de berg in en daarin ook weer veel trappetjes naar beneden. Ben bovenin wel even wezen kijken maar de afdaling naar beneden het donkere in was een big nono. 

Volgende stop even verderop was een waterval.  De Marakopa Falls een heel imposante waterval omgeven door tropisch regenwoud.

Daarna tijd om naar onze overnachtingsplek te gaan.  

En wauw wat een uitzicht vanuit onze knusse en sfeervol ingerichte kamer. 

Het moest er deze vakantie van komen, een thermal spa bezoeken. DeBretts Hot Springs. Vanochtend zonnetje schijnt, om half negen ging het open en wij waren de eerste. Badwater 46,5 graden 😄langzaam tree voor tree erin lzakken. Geweldig, heerlijk, wil ik thuis ook. Graag achter in de tuin. Ze hadden verschillende baden, met bubbels en zonder, groen bad ( hoofd mag niet onder water) en blauw bad. Allemaal even lekker. We hebben er anderhalf uur vertoeft, en kwamen en brandschoon en relaxed uit. 

Op naar de volgende attractie, wie van de drie? doen we het eerst, wat rijd het makkelijkst. Na even de kaart bestudeerd te hebben word het Orakei Korako Cave and Thermal Park. Een ritje van 41 km door een heel groen landschap. Het park ligt aan de overkant van Waikato rivier en is alleen per bootje bereikbaar. Leuk, mooi, het zonnetje schijnt het kan niet op. En bovendien een lekkere wandeling van ongeveer anderhalf uur. Het ruikt naar zwavel en ziet er mooi uit. Alleen vermoeiend. Heel veel trappetjes, of liever gezegd bijna de hele route trappetjes. We zijn het (nog) niet gewend al die hellingen dus de beenspieren hebben het zwaar. Maar hadden het niet willen missen.

Tweede van de dag werd Huka Falls. Huka Falls, wat een water. 200.000 liter per seconde 😱 gaat er met veel geweld en een bulderend geluid door een kloof. Het water neemt onderweg naar beneden veel zuurstof mee waardoor het blauw wit schuimend water word. Eerst naar het lookoutpunt met Een wandeling van 15 min naar beneden en dan weer 15 min omhoog. De beentjes worden weer wat moeier

Tenslotte nog naar de Craters of the Moon. Ook een thermal park waar je het op allerlei plekken uit de grond ziet stomen. Geen trappetjes maar met heerlijke platte wandelpaden. Helaas niet helemaal droog en soms in hoosbuien, paraplu omhoog en we lopen weer droog. 😀

Op weg terug even doorgereden naar de FishBox voor de beste Fish and Chips van Taupo (volgens internet). Een grote portie gebakken Snappervis en een hele berg patat. De vis had weinig smaak maar de frietjes waren lekker En ons buikje was vol.

Nu was er nog een mogelijkheid om nog een keer naar de thermal Spa te gaan. ( we hadden een dagpas) maar het regent hier nu volop. Dus lekker languit op bed is ook fijn. 

Drentelend door onze appartementje in Taupo met uitzicht op het meer ben ik bezig aan een heerlijk pasta salade. Eenvoudig maaltje met overheerlijke knapperige bacon uit de magnetron….. makkelijker kan het niet.

Maar vandaag een ritje  gehad van Te Aroha naar Taupo langs het Sanctuary Mountain Mangatautari.  Een reservaat voor vogels waaronder de kiwi. Er zijn veel uitheemse roofdieren zoals de possum, hermelijn en ratten die het hebben voorzien op deze vogels en hun eieren. Die kunnen hier echter niet bij komen. Rondom de berg is een 47 kilometer lang hekwerk geplaatst, Mooi park, veel informatie gekregen van onze gids. We hebben genoten, veel namen gehoord in de native taal, Maori, maar alweer vergeten 😬 Helaas weinig vogels gezien, wel gehoord.

Op weg daar naar toe hoorde we ook een authentieke Nieuw Zeelandse Pieppiep vogel te herkennen aan de zang: Pieppiep 🙃😂🤣🤣

Een leuke rit was het weer, door heuvels en mooi vergezichten. 

In Taupo, lekker druk. Is een fietstour weekend georganiseerd. Dat treffen we weer. Morgen als eerste naar Taupo DeBretts Hot Springs. Daarna even een scenic tourtje. We blijven hier 2 nachten. 

In Lower Hutt zagen wij de weerberichten voor Kaiteriteri en de dag, vandaag, zag er niet goed uit. Twijfel, wat doen. Boeken wij de boot die op het programma staat of laten we deze vervallen vanwege het voorspeelde slecht weer. Het leek ons niet mooi deze boot tocht te doen terwijl het grauw en nat is. Maar we komen hier niet meer, zou dat dan niet jammer zijn als we het helemaal niet gezien hebben. …..Toch maar geboekt. Boot vertrekt om 9.20 uur. En O wat kan het weerbericht er naast zitten 😄

We worden wakker, een zwak zonnetje, beetje fris nog wel maar de berichten zijn nu goed. Wat bewolking en zonnetje… Jaap heeft er zin in en trekt een korte broek met een vest. Ik twijfel maar besluit toch het bij een lange broek te houden met vest. Rugzak gepakt, fototoestel extra accu mee onze trip kan beginnen. Als eerste de boot op, lekker stoeltje boven op het dek, zonnetje schijnt 🌞

Boot vertrekt, windje neemt toe en ojee wat is dit fris, wat is het koud ! 🥶 spijt dat we onze jas niet aangedaan hebben. Maar het zonnetje schijnt 🤪. Wat is deze boottocht mooi. Fantastische kleur van het water, het frisse groen van het woud, fantastische stranden met oranje kleurig zand. Regelmatig vaart de boot een baai in om mensen daar af te zetten die een wandeling willen doen. ( bij het zoeken naar informatie hierover, kwam ik er niet helemaal uit hoe dit werkte met boot en wandelen. Maar staat nu op het lijstje voor de volgende keer 😂) dan luwt de wind en worden we weer wat warmer. Maar o wee, open zee. 

We zien een zeehond nieuwsgierig naar ons kijken. Zeehonden op rotsen die moeilijk te zien zijn.  Adembenemend dit alles. Hoge golven de boot deint omhoog, omlaag, opzij en naar de andere kant. Voor mijn gevoel doet mijn bed dit nu ook.

Op het eindpunt draait de boot, we gaan terug. We dachten dat het koud was, maar het kon nog kouder. We willen naar beneden de boot in waar je beschut kan zitten, maar kunnen niet van het dek af, de boot stamt, bonkt, schud, gaat flink te keer. Je staande houden is onmogelijk. Jaap begint bijna blauw te kleuren 😂🤣🤣 ik bibber..

wat later een baai in, word rustiger. Maar beneden zitten is niks, dus zo gauw het weer toe laat wij weer het dek op. Dan maar koud. 

Volgende strand, een grote groep jonge jongens met begeleiders komt de boot op. Grote stapel rugzakken… word wat rumoeriger.  Ineens zien ze meiden in een kano, ze komen allemaal voor ons staan. En wat doen ze, een Haka, jammer genoeg zagen wij alleen de achterkant van ze. Dus alleen gehoord. Wat leuk, wat een verrassing. 

Ruim drie uur later zijn we terug in Kaiteriteri, een lunch volgt zittend in de zon, we warmen op. Tijdens de lunch de middag gepland. We rijden naar Marahau en Split Apple Rock die we ook al van de boot hebben gezien. Heel mooie baai bij zowel de appel als bij Marahau. Nog even een stuk Takaka Hill op om de Riuwaka Resurgence te zien, maar we rijden verkeerd. Wel daar bij Hawkes Lookout het mooie uitzicht bekeken. Dit kunnen we nu morgen overslaan, het weer is dan weer een stuk minder.

Maar wat was het weer mooi. Zowel alles wat we vandaag gezien en meegemaakt hebben en het weer natuurlijk😃

Vijf uur in de ochtend, de wekker gaat. Vroeg op want we gaan met de veerboot naar het Zuideiland. Een lang reisdagje vandaag want op het Zuideiland moeten we een paar uur extra rijden om naar onze volgende accommodatie in Kaiteriteri vanwege herstelwerkzaamheden van de weg er naar toe.  Klaar voor vertrek, Ipad nog even uit de tas gehaald om laatste mail te checken. Was maar goed ook. Berichtje gekregen van Bluebridge: Departure delayed, de veerboot is pas laat terug in Wellington en vertrekt daardoor later. 

Dus ook later op onze eindbestemming van vandaag.  Acht uur bleek uiteindelijk bijna 12 uur te zijn met gevolg dat we 4 uur later in Picton aankwamen om daarna aan de lange autorit te beginnen. Met onderweg nog een beetje verkeerd gereden en nog een andere road closed met omleiding hebben we uiteindelijk rond 8 uur  in de avond onze stek voor de komende twee nachten gehaald. Was een vermoeiend dagje al met al. 

Vandaag, dinsdag 6 december, hebben we uitgetrokken voor een dagje met de trein naar Wellington, de hoofdstad van Nieuw Zeeland. 

We hebben een rondleiding geboekt bij de Weta Workshop voor een kijkje achter de schermen naar wat zij allemaal maken voor bekende films zoals Lord of the Rings, The Hobbit, Avatar en nog heel veel andere.

Ook hebben we de (miniatuur) sets van “Thunderbirds are Go” gezien.  De recente reboot van de vroegere tv-series. Heel mooi allemaal.

Na afloop onderweg naar het station heeft Marijke nog een kookboek kunnen scoren en daarna weer snel terug voor ons uitgestelde diner bij Maharajas in Petone.  Van Wellington zelf vandaag weinig gezien. Maar we komen er later nog terug.

Vandaag weer een reisdag van ons verblijf in Whanganui naar Lower Hutt.

Eerst even een uitgebreid English breakfast gegeten en nog wat shopping gedaan in het stadje. We hebben daar een paar zakjes “Nederlandse” drop gekocht in een winkel met aardig wat Hollandse producten. Ook Marijke blij gemaakt met een “Fantail” beker en een paar bijpassende placemats. 

Daarna verder op onze route in zuidelijke richting. Onderweg ook even gestopt bij de Hollandse windmolen in Foxton waar het even zonnig was als in 2018 toen we daar ook eventjes uitgestapt waren voor een kiekje. Marijke kwam daar ook een bekende naam tegen.

Vanavond stond eten bij het “allerbeste” Indiaas restaurant van Nieuw Zeeland op het menu. Alleen bleek jammergenoeg het restaurant op de maandag gesloten.  Gelukkig hebben we morgenavond nog een herkansing.

Vanmorgen waren we heel vroeg wakker. Een slecht bed is wat minder prettig met een rug als Marijke die heeft. Maar vroeg op was toch al ons plan. Vandaag stond een “must do” op het programma dat bij ons vorig bezoek aan Nieuw Zeeland vanwege slecht weer was geannuleerd.  Met een nog stralender zonnetje en zicht op Mount Doom in de achteruitkijkspiegel en zicht op een wolkenvrije Mount Taranaki in de verte kon onze dag al niet meer stuk. 

Eerst nog even wat inkopen gedaan bij de lokale supermarkt en een heerlijk  kopje koffie bij een als koffietent omgebouwd volkswagenbusje.

Toen op weg naar het hoofddoel van vandaag. Een bezoekje aan de Bridge to Nowhere. Nergens dus. Een brug midden in het Whanganui National Park. Er gaan geen wegen naar toe en is daardoor heel moeilijk te bereiken. Maar Nieuw Zeelanders zien overal wat in om wat te verdienen en met een Uurtje in een Jetboot over de Whanganui River en een ongeveer evenlange wandeling door het bosrijke landschap kan je er wel komen. Dat hebben wij vandaag dus gedaan. Ook weer zo’n overweldigende ervaring. Na bij de brug nog  wat geschiedenisles gehad van onze schipper/gids was het weer wandelend terug naar de boot en weer op volle snelheid terug naar het startpunt in Pipiriki.

 Tenslotte nog de scenic route langs de rivier genomen naar onze volgende overnachtingsplek in Whanganui.

Tja je hebt zo van die dagen dat je niet weet wat je met de tijd moet doen. Zon dag was het vandaag helaas. We hadden het gisteren al gezien er werd veel regen verwacht en dat merken we nu. Waren al vroeg vertrokken om met het beetje betere weer wat we nog hadden Takaka Hill over te gaan. Een weg met zeer veel bochten, steile en smalle. Met passing lanes voor het snellere verkeer en de postwagen die we wel drie keer hebben zien passeren 😀 want die moet ook zijn post afleveren. Waren om 9.00 uur al over de verraderlijke weg heen en natuurlijk zat met hart weer in de achterbak net zoals gisteren op het zelfde punt. 🥹

Gestopt in Takaka zelf bij een Cafe die van buiten veel kleiner leek dan dat het in werkelijkheid was. Even bijkomen van een inspannende rit door de regen. Door de winkel straat gelopen zag ik natuurlijk weer een boekwinkel waar ik nu mijn derde kookboek scoorde. Een Pie book dit keer. Daarna doorgereden tot Tata Beach om daar te keren en door de regen maar weer terug te rijden naar Takaka. Om onze buik eens goed te vullen met een lekkere brood Pulled Pork. 

Op naar de I site, de plaatselijke vvv even kijken wat we konden doen, dat was dus niet veel wat er overbleef in de inmiddels losgebarsten stortregens. Zelf hadden we verschillende dingen die we wilden zien, maar ja de buien helpen dan niet. Dus verplaatst naar morgen. Wel een hele leuke ketting gezien die we wat verder in het dorp konden kopen bij het atelier.   En een metalbird van mijn favoriete vogel de “Fantail” deze kon ik ook in Nederland kopen maar bij deze zit nu een speciale herinnering 😄 die van Nieuw Zeeland. Toch iets speciaals. 

Niet veel later kregen wij een een berichtje  van onze hostes, we hadden gebeld of we eerder konden komen, dat we welkom waren. Blijkt het een leuk kleine chalet te wezen met een bijzondere verrasing . Voor de badkamer moet je via de patio een schuifdeur door waar een mooie badkamer bevind dat als je staat te douchen uitzicht heeft op de langs lopende beek 😄 hoe leuk is dat. Lijkt me alleen wat koud als je snachts ………. 🤣

Dag, ja wat voor dag is het? We zijn de tel kwijt hoelang we hier zijn en wat voor dag het is. Volgens ons reisboek is het vandaag vrijdag de 16de, dag 27 van onze vakantie en gaan we naar Little River een rit van om en nabij 53 km zou je denken. Maar wij rijden altijd met omwegen. Verrassend wat je dan tegen komt, soms ten goede maar kan ook anders. Dat bleek vandaag wel.

De weermannen van Nieuw Zeeland hadden het niet helemaal goed, er werd zon voorspeld in Akaroa maar toen we in Chateris  Bay waren was het bewolkt en regende het. We waren in Orton Bradley Park beland.

Voor een wandeling. Leuk park alleen onze tweede route die we kozen was een beetje op het saaie af. Niet getreurd de dag is nog jong. O ja, zou het bijna vergeten we zijn eerst naar New Brighton Pier geweest om van het uitzicht te genieten. Echter zee mist wat langzaam optrok. Ontbijt daar genuttigd en daarna wat betere fotos kunnen maken.

Maar zoals vermeld zijn we op weg naar Akaroa, schijnt er mooi te zijn. Over highway 75 rijden we rustig om de omgeving goed in ons  te nemen, vlakbij Akaroa zien wij een Tourist Drive, nemen we die? Jaap natuurlijk en slaat linksaf. Wat ik niet wist dat dit een Summit Road ( een weg over de top van de berg) is en dat heb ik geweten. Richting top ging het nog wel, als ik naar links keek zag ik een berg, maar aan de andere kant zag ik.. juist een diep dal, maar wat een uitzicht… wauw.

In Akaroa, een leuke plaats aan een pracht van een baai, mooi blauw water, het zonnetje schijnt intussen weer en is nu 29 graden hier, even bakkie gedaan en ijsje gegeten.

Op de weg naar Little River de hoofdweg maar genomen, ook een slingerweg naar boven en beneden, maar voor mij niet zo eng, we zijn op weg naar onze  accommodatie.

Dit blijkt een tiny house te zijn, met het matras bovenop het plateau wat bereikbaar is via een smalle trap. Ik heb het geprobeerd om op het matras te komen en er weer af maar gaat het voor mij niet worden. Maar oplossing was gauw gevonden, waarschijnlijk heeft de verhuurster dit probleem al vaker gehad. We kregen een een persoons matras voor op de grond. Probleem opgelost. Jaap lukt het wel dus slapen we voor de tweede keer deze vakantie apart. Maar het huisje op zich is schattig, leuk en heel wat anders dan dat we al gehad hebben. Het uitzicht is fantastisch.   

Schaapjes voor de veranda. Heerlijke rustig. Nu wachten tot het donker is, misschien een mooie sterrenhemel.