Blog 2022

Vandaag de laatste dag van het jaar en we zijn nog steeds in Queenstown. Maar overdag even niet. Eerst naar Arrowtown. Een heerlijk korte rit van 20 km tussen de bergen door. Een kleine plaats met nog een oud historisch straatje met oude pandjes. Leuk om te zien. Gelukkig niet zo druk nog, dat is het voordeel als je vroeg bent.

Ook naar de Old Chinese Settlement geweest waar ze probeerde goud te vinden. Een hard leven toendertijd. Erg winstgevend is het niet geweest. De meeste gingen berooid weer terug naar hun vaderland, anderen zijn in NZ gebleven en hebben ander werk gevonden.

Toen terug om  via Queenstown door te rijden naar Glenorchy. Weer zo’n scenic route, waar we verschillende keren gestopt zijn onder andere bij Wilson Bay en Bennetts Bluff Lookout om van het uitzicht op De besneeuwde top van Mount Earnslaw en de mooie omgeving te genieten.

In Glenorchy zijn verschillende wandelroutes. We kozen dit keer voor een makkelijke wandeling ( vlak) de Glenorchy Lagoon Walkway en hebben daar echt geen spijt van gehad. Heerlijk daar op een bankje  gezeten genietend van het mooie uitzicht daar.

Terug om drie uur bij het hotel om ons te verzekeren van een parkeerplaats. Queenstown bruist nu. Het is druk. Vanavond hier feest, laatste dag van het jaar. Er word van alles georganiseerd met om 24.00 uur een grootse vuurwerkshow. 

Eerst een hapje (drie gangen) gegeten bij een Italiaans restaurant.  Het was perfect. Terug door het centrum gelopen. Je voelt de vibes in de stad. Nu even in het hotel. Straks gaan we terug. Om te genieten van alle muziek en zo. En natuurlijk het vuurwerk. Voor ons niet te missen. Het hotel ligt aan het meer met alleen een straat er tussen, en het vuurwerk…. Word afgeschoten op het meer. Hier horen we nu al de muziek. Dus feest vanavond 😁

En bij deze alvast Gelukkig Nieuwjaar!

Vandaag een ritje van Queenstown naar Wanaka door de Kawarau Gorge. Deze route was al ver van te voren uit gestippeld en zou in totaal 112 km zijn. Echter een paar weken voordat we vertrokken kregen we een mail met tips van AA traveler ( de Nieuw Zeelandse ANWB) met daarin informatie over St Bathans. Dit zag er zo mooi uit dat we besloten, dat als het mooi weer zou zijn we hier naartoe zouden rijden, wat de afstand deed veranderen. En laat het vandaag schitterend weer wezen, dus werd de afstand nu 340 km. Ietsjes verder dus 🤪😄

We vertrokken dus lekker op tijd, het rijden naar St Bathans vanuit Queenstown was bijna 2 uur en van St Bathans naar Wanaka  was dit ook, bijna 2 uur. Dus totaal 4 uur. Nu vinden wij het auto rijden hier heerlijk om te doen, vooral als de weg een Scenic Route is. We hebben heel veel moois gezien.

Niet ver van Queenstown vandaan is de Kawarau Gorge Suspension Bridge en de Kawarau Bridge Bungy Jump waar het bungy jumpen is begonnen.😱  We hebben een poosje staan kijken 😂 verschillende kreten gehoord, en vooral leuk om te zien. Maar de leukste kreet was “Holy Shiiiiit” 🤣 we hoorde bijna een echo. Wat fotos geschoten daar maar het bungy jumpen is niks voor ons om zelf te doen. De Kloof bij deze brug is ook een van vele Lord of the Rings filmlocaties.

Tweede stop.Roaring Meg Lookout. Een stroomversnelling bij een energie centrale.

Derde stop. Cromwell voor onze innerlijke mens, koffie/thee met wat lekkers al viel deze wat tegen vandaag. 

Vierde stop St Bathans. Nog 87 km te gaan langs een mooie route, was weer genieten en proberen leuke fotos te maken uit een rijdende auto. Maar was het de lange rit waard. Nou zeer zeker. We hebben daar gewandeld Blue Lake loopwalk en veel fotos gemaakt, en na afloop in de schaduw een meegebrachte pizza broodje gegeten. 

Vijfde stop. De terug weg,  gestopt bij Clyde een stuwdam in de rivier.

Zesde stop. Lookout op Oud Cromwell. Temperatuur is intussen opgelopen tot 28 graden. Beetje warm.

Zevende stop. De accommodatie. En steeds is elke plek anders. Dit een kleine studio ( bed, douche en een koelkast met daarop een waterkoker) met een gezamenlijke super moderne keuken. Niet gekookt vanavond. Maar gehaald bij de take away in het zelfde pand. Dit staat nog niet zo lang, maar ziet er goed uit.  

Een lange rit vandaag, niet zo lang als gisteren maar toch weer een lange zit. Vandaag naar Fox Glacier. Ook weer een mooie route alleen veel te veel ingepland vandaag dus moeten we dingen gaan overslaan. Maar eerst langs Lake Hawea en Lake Wanaka.

Dan komen we bij de Haast Pass waar als eerste op de lijst staat de Blue Pools in de Haast Pass op het lijstje. In 2017 storte het van de regen maar vandaag schijnt de zon. Dus heerlijke wandeling waarbij ik als verrassing iets op mijn bucketlijst kan door strepen. Had ik niet verwacht maar bracht bij mij een grote lach op mijn gezicht. Inwendig heb ik lopen schateren.

Zoals jullie misschien weten heb ik een hekel aan iedereen die onnodig op zijn mobiel zit/loopt te turen. Vandaag kwam er een grote groep Aziaten terug van een lange wandeling, ze waren zwaar bepakt met rugzakken etc. Dus waarschijnlijk hebben ze in de de Young Valley hut overnacht (een wandeling van 8-9 uur enkele reis) en hebben daar geen bereik gehad. Deze man was zo druk bezig op zijn mobiel te kijken, had eindelijk bereik, dat hij niet in de gaten had hij niet recht door liep en bij mij voormijn voeten kwam. Mijn reactie: BOE!! ( heb ik altijd al willen doen) Hij schrok verschrikkelijk. 😂😂😂😂🤣🤣🤣

Mijn dag begon zeer goed. 

De Blue Pools een wandeling van 30 min. Was erg druk wat ik een beetje jammer vond. Maar de wandeling op zich was weer leuk om te doen. Veel zwemmers vandaag die het koude water van 8 graden trotseerden. Zag er erg aanlokkelijk uit en het weer was uitstekend.

Volgende stop Camaron Lookout. Voordat je het weet ben je er voorbij 🫣

Thunder Creek Falls. Een leuke waterval op slechts 5 minuten van de weg.

De volgende zou Roaring Billy worden ( 2017 ook geweest) maar stond niet goed aangegeven en rechts af slaan kan niet want juist op dat moment besloot een andere auto ons in te halen. Dus gemist.

Nu intussen bijna 12.00 uur tijd voor een lunch. Gestopt bij Haast.

Dan weer verder naar Ship Creek Beach. Hoe rustig het was in 2017 hoe drukker er nu was. Toen 2 auto’s geparkeerd nu zeker een stuk of 15. Slippertjes aan en natte voeten halen. Echter golf was iets hoger dus broek ook nat. Lekker koelt af, was best warm. Kort gebleven, kwamen in tijd nood.

Was nog 100 km naar onze accommodatie, bijna 1.30 uur rijden en wilden nog naar Lake Matheson.

Dus nu door rijden naar het logeer adres daar eten maken voor vanavond en bij 6 uur richting Lake Matheson voor hopelijk voor een geslaagde mirror foto.  

en een deja vu

Ruim 6 weken al onderweg en bijna 7.000 kilometer op de teller erbij.

Vandaag weer zo’n dagje dat niet alles loopt als vooraf gepland. Voornamelijk weer het weer dat ons daarbij een beetje tegen zat. Laaghangende bewolking en vooral de regen in de vroege ochtend uren was voor ons reden om de eerste stop een wandeling naar de Franz Josef Glacier toch maar over te slaan en door te rijden naar de Hokitika Gorge dat als volgende op ons lijstje stond. Heel eind rijden nog maar gaf het weer de mogelijkheid om wat beter te worden. En dat werd het, niet zo warm als gisteren maar toch aangenaam. 

Onderweg gestopt in een klein plaatsje met de naam Hari Hari voor het dagelijkse kopje koffie en thee.

Bij de Hokitika Gorge was het drukker dan verwacht maar we konden toch nog een plekje vinden voor onze bolide. Was daar wel weer een hele mooie wandeling door de bosrijke omgeving over een paar hangbruggen met uitzicht over nog mooier blauw water dan we gisteren bij de Blue Pools al hadden gezien.

Nu bij onze accommodatie in Hokitika, voor een laatste nachtje aan de westkust. Morgen gaan we weer oostwaarts.

Vandaag onze accommodatie is in Hanmer Springs het leek ons wel leuk om hier naar de pools & spa te gaan. Dus op tijd vertrokken, het is niet lang rijden, maar 116 km. Aankomst tijd 10.45 uur en het complex opent haar deuren om 10.00 uur dan zijn we mooi op tijd. Om lekker lang van het warme water te genieten.

De tomtom stuurt ons via de Lewis Pass, wat we hiervan kunnen verwachten is voor ons een  verrassing. 

De eerste 75 kilometer zien wij aan weerszijde van de weg, met af en toe een kleine onderbreken van een klein grasveld, alleen maar bomen. Kronkelend gaat de weg door dit landschap. Aan de ene kant heel relaxend an de andere kant oer saai.

Naarmate de weg ons richting Hanmer Springs voert word de weg steeds mooier. Was weer ff genieten.

10.42 uur we komen aan bij de Pools 😱 geen parkeerplek meer te vinden in Hamner Springs, zeker een rij van 100 meter voor de ingang 🫣 daar gaan we niet tussen staan, want eenmaal binnen heb je ook een rij voor de verkleed hokjes en voor de lockers, als er dan nog lockers beschikbaar zijn. Dit was even schrikken, niet verwacht.

Dan gaan we gewoon wat anders doen, een lange wandeling in bos waar we kozen voor de Hamner Forest Walk van 1:30 minuten met exotische bomen. Wat bleek, we liepen op een paar bomen na door een Europees bos 😂 ook leuk om te doen, leuke hout snij werken gezien.

Dan naar het centrum voor de lunch. Echter nog steeds geen parkeerplek te vinden. Dan maar door naar onze accommodatie eens kijken of we al kunnen inchecken. Was geen probleem. Blijkt het een compleet huisje te zijn met 4 slaapplaatsen etc. en zelfs een stoel waar ik lekker in kan zitten ❤️. De hele vakantie nog niet gehad. Terug gelopen maar het dorp voor de lunch een gelijk naar de winkel.

Nu terug op onze slaapplek, dachten even een dutje te doen, word ik aangestoten door Jaap… heb jij het ook gevoelt…. 😳 Wat. …. Alles trilde…… chips, niks gevoeld, gemist 😭

Nu hoor ik weer snurk 🤪😂 vanavond een nieuwe poging om naar het zwembad te gaan… ben benieuwd. 

het is gelukt, van 18.00 tot 21.00 uur in Hanmer Springs Pools & Spa geweest. Was heerlijk. Nu lekker rozig.

Nog maar 3 nachtjes slapen en dan gaan we weer met de veerboot terug naar het Noord Eiland en nog maar een klein maandje dan is deze avontuurlijke reis weer voorbij.

Gelukkig is dat nu nog niet het geval. Vandaag weer een kort ritje van Henmer Springs naar Kaikoura.  Bij de volgende accommodatie was het pas om 3 uur inchecken dus eerst nog even een boswandeling gedaan bij Henmer Springs om de tijd wat te rekken.

De route daarna was weer een hele mooie. Bij Waiau gestopt voor Koffie en Thee en verder via een heel erg scenic route langs Mount Lyford.

Nog wat vroegjes in Kaikoura maar daar  eerst de lunch genoten. En op een strand, nou ja strand meer kiezels en rotsen gewandeld.

  Kwamen daar wel enkele Zeehonden tegen die het niet erg vonden om fotografisch vastgelegd te worden.

Ondertussen weer bijna 3 uur geworden en konden we naar onze slaapplek voor de komende 2 nachten. Morgen heel vroeg op voor een hopelijk mooie zonsopgang en een nieuw avontuurlijk dagje. 

Vandaag een volle dag in Kaukoura. We hadden een luxe Walvistour geboekt, om 07.15 dat was de enige tijd die nog te boeken was. Vanochtend daar naartoe, bleek de tour vanwege het weer gecanceld te zijn, konden gelukkig wel omboeken naar 15.30. Dus gaan we andere dingen doen. Geen probleem.

Echter het weer is nu zo slecht, slecht zicht, mist op zee, harde wind dus hoge golven en zijn inmiddels voor de hele dag alle tours gecanceld, dus ook die van ons 😭. We hadden nog een wandeling in de planning staan, maar ook daarvoor is het te slecht. We hebben nu echt een dag rust. Geen fotos vandaag. Dus ja niks en de blog van het NZ weer zegt: Wet wet and yet more wet 😱 dus we hebben de komende dagen nog wat water te verwachten. Maar de weersvoorspellers hebben het hier ook vaak mis, we gaan het zien en meemaken.

Vandaag gelukkig weer wat beter weer. Droog en een klein beetje zonnig is een betere manier om de dag te beginnen dan gisteren. Nog steeds een beetje balen van de gecancelde walvistour. Maar ja wie weet een andere keer. 

Onze reis gaat echter gewoon verder, op naar Picton waar onze volgende overnachtingsplek is.

Eerst nog even naar een rotsstrand bij Kaikoura en dan in noordelijke richting met als tussenstop Blenheim. Marijke wilde daar bij The Burleigh een Pie eten die de lekkerste van heel Nieuw Zeeland schijnt te zijn. Zoals gewoonlijk via de TomTom meteen op de goede plek aangekomen. Helaas geen Pie vandaag en dat was niet alleen omdat de Piebakker gesloten was vanwege zondag. We zagen daar ook een bord Sold staan, dus weer een tegenvallertje erbij. Inmiddels ontdekt dat het Sold bordje er stond omdat alle Pies verkocht zijn en de bakker tot 17 januari met vakantie is. Maar ja dan zijn wij inmiddels weer 1000 kilometer noordelijker.

Door naar Picton dan maar dat niet ver meer is. In Picton vernamen wij dat onze veerboot gisteren en vandaag niet vertrokken was vanwege het slechte weer. 

Het waait hier nu redelijk hard en we hopen dat het snel gaat minderen want als dat niet zo is dan bestaat de kans dat onze veerboot morgenochtend vroeg ook niet gaat dus “fingers crossed” dat we nu wel mazzel hebben.

We zijn weer op het eiland waar we gestart zijn. De tocht met de BlueRidge verliep zonder problemen. We waren al vroeg uit de veren, om vijf uur om hopelijk beetje voor aan in de rij te staan zodat je al snel aan boord kon gaan om een lekkere zitplek aan boord te kunnen vinden. En jawel we stonden als eerste in de rij wat nog geen garantie geeft dat je als eerste aan boord kan.

Eerst een paar campers,en toen onze rij, Upper Deck kwamen we te staan. Deur door, twee trappen op en dan zijn we op Deck 7 waar het restaurant en de zitplaatsen zijn. Een mooi plekje gezocht bij het raam en daar heerlijk gezeten. 

We hadden gerekend met een wat ruwe zee omdat het weer heel slecht is geweest maar tot onze verrassing was de zee vrij vlak.

Om 11.30 meerden we aan in Wellington om niet veel later het schip weer te verlaten. Op tijd op locatie. Niet veel te doen nu, half dagje Wellington is niet te doen, dus dat word morgen. 

Vandaag stond een bezoek aan het Te Papa museum en winkelen in Wellington op het programma. Vanuit Lower Hutt weer met de trein, wat veel makkelijker is dan met de auto en ook een stuk voordeliger.

Het Te Papa museum is het grootste museum van Nieuw Zeeland en als je alles goed wil bekijken kan je er zo een hele dag vertoeven. We zijn er al een keer geweest en hebben nu weer wat anders bekeken. De Gallipoli tentoonstelling hebben we overgeslagen omdat het daar erg druk was maar voor degenen die ooit in Te Papa komen is dat een absolute aanrader. Ook de ruimte met aardbevingsimulatie (6.3) niet gedaan ….. is niet zo goed voor de rug van Marijke. Overigens aardbevingen zijn hier dagelijkse kost. Ergens in Nieuw Zeeland beeft de grond wel een beetje of wat weer. 

Vanaf het dakterras van Te Papa zagen we ook dezelfde veerboot: de Straitsman  waarmee we gisteren terug op het Noordereiland zijn gekomen ook weer aankomen.

Winkelen stond ook nog op het programma een shirtje, jurkje of ander kledingstuk stond hoog op het wensenlijstje van Marijke. Alleen was het steeds ff schrikken bij het bekijken van de prijskaartjes en dus toch maar niet gekocht. Marijke had eerder in Christchurch een leuke spijkerbroek gezien bij H&M die niet in Wellington maar in Lower Hutt een vestiging had. Wat vroeger met de trein terug gegaan en naar het nieuwe winkelcentrum daar. Helaas bleek de grootste maat die ze hadden hangen (40)  veel te klein te zijn. Wel nog wat andere dingetjes kunnen kopen en Marijke heeft haar centjes maar besteed aan twee hele mooie blousjes voor mij. Lief toch 🙂

De dag afgesloten met een heerlijk etentje bij de onze vaste Indiaas restaurant in Petone.

Morgen gaan we naar Cape Palliser, het meest zuidelijke punt aan de oostkant van het Noordereiland, dat door de meeste toeristen heel vaak wordt overgeslagen. 

Waar we overnachten is erg afgelegen en er schijnt daar ook geen WiFi te zijn.  De kans is groot dat jullie het dan zonder ons dagelijks berichtje moeten doen. Maar ja dat zien we morgen wel weer.